Η Καναδή τραγουδοποιός Emily Steinwall επιστρέφει μετά από πέντε χρόνια με το άλμπουμ but, there’s beauty in the fall from Grace. Στο ντεμπούτο της (Welcome to the Garden) είχε εντυπωσιάσει με το σαξόφωνο και τις δυναμικές φωνές της. Εδώ, δοκιμάζει κάτι πιο σκοτεινό, αλλά το αποτέλεσμα είναι άνισο.
Χώρα: Καναδάς
Είδος: Art Rock / Progressive Pop / Indie Rock (Clean Vocals)
Για fans των: Bent Knee, Laufey, Radiohead, My Brightest Diamond
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 7 Αυγούστου 2026
Εταιρεία: Μη διαθέσιμη
Η ίδια η Steinwall έγραψε πως το Grace είναι η αντίθετη όψη του «κοσμικού ενθουσιασμού» του προηγούμενου δίσκου, βγαλμένο από το χάος των γεγονότων και τους προσωπικούς της αγώνες. Τα δύο πρώτα κομμάτια («Soft Animal», «Human Anymore») δείχνουν μια πιο σκοτεινή ενέργεια: αφήνει το σαξόφωνο και πιάνει την κιθάρα, rockάροντας δυνατά. Το «Soft Animal» θυμίζει λιγότερο νευρικό Bent Knee, ενώ το «Human Anymore» πατάει σε garage rock με θυμωμένα φωνητικά.
Τα υπόλοιπα επτά κομμάτια όμως χάνουν αυτή την ένταση. Οι περισσότερες μπαλάντες κινούνται αργά και ήρεμα, μακριά από το σκοτεινό ύφος των πρώτων λεπτών. Το «Something» κρατάει σχεδόν επτά λεπτά με ακουστική κιθάρα και πενθήρει ατμόσφαιρα, ενώ το «Rock Me, Baby» μοιάζει με νανούρισμα. Η Steinwall βγάζει το σαξόφωνο μόνο σε ένα κομμάτι («Slow Burn»), δείχνοντας πόσο ανεκμετάλλευτο μένει το ταλέντο της.
Παρόλα αυτά, οι μπαλάντες είναι όμορφες όταν ακούγονται ξεχωριστά. Η φωνή της Steinwall παραμένει εξαιρετική, από ήσυχους τόνους μέχρι δυνατές κραυγές, με μια παλιάς εποχής ποιότητα που θυμίζει τη Laufey. Η παραγωγή είναι ζεστή, με καθαρά τύμπανα και κιθάρες βουτηγμένες σε reverb. Μερικά σημεία ξεχωρίζουν, όπως τα κρεσέντα στα «No One Wins a War» και «There Is a Light», ενώ το «Free Spirit» (οκτώ λεπτά) είναι το καλύτερο, με δυναμικό χτίσιμο που θυμίζει το ντεμπούτο της.
Στο τέλος, το Grace ακούγεται σαν μια πτώση από τα ύψη του πρώτου της δίσκου. Ξεκινά σκοτεινά και θυμωμένα, αλλά γρήγορα γέρνει σε αέρινες μπαλάντες. Ακόμα και έτσι, η Steinwall έχει ταλέντο να φτιάξει στιγμές πραγματικής ομορφιάς, με όμορφες μελωδίες και στίχους για μια πληγωμένη καρδιά που θέλει να ξαναγαπήσει. Ίσως στο μέλλον απλώσει ξανά τα φτερά της — προς το παρόν, κινείται αργά.
Προτεινόμενα κομμάτια: Soft Animal, Human Anymore, Free Spirit
Τελική βαθμολογία: 6.5/10
Σχετικοί σύνδεσμοι: Bandcamp | Official Site | Instagram
Emily Steinwall:
– Emily Steinwall (φωνή, κιθάρα, φλάουτο, σαξόφωνο, άρπα)
Με guests:
– Joseph Martel (κιθάρα)
– Jeremiah Pick (κιθάρα)
– Michael Eckert (pedal steel)
– Bjorn Kriel (όργανο)
– Jackson Steinwall (μπάσο)
– Andrew McCarthy (τύμπανα)
– Lala Noel (φωνή)
– Daisy Progosh (φωνή)
– Dorothy Progosh (φωνή)
– Kirk Macdonald (σαξόφωνο)
