Οι Transatlantic είναι ένα supergroup της progressive rock με μέλη από ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2009 κυκλοφόρησαν το The Whirlwind, έναν δίσκο 78 λεπτών που ακούγεται σαν μια ενιαία σύνθεση. Για πολλούς είναι από τα κορυφαία έργα του είδους.
Χώρα: International (ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο)
Είδος: Progressive Rock (Clean Vocals)
Για fans των: Marillion, The Flower Kings, Neal Morse, Spock’s Beard, Dream Theater
Εταιρεία: Metal Blade Records, Radiant Records
Ο δίσκος χωρίζεται σε δώδεκα μέρη, αλλά στην ουσία είναι ένα ενιαίο κομμάτι. Παρόλο που η διάρκειά του είναι τεράστια, η μπάντα κρατά έναν σταθερό σκοπό από την αρχή ως το τέλος. Κάθε μετάβαση μοιάζει φυσική και κάθε επανάληψη θέματος μπαίνει στη σωστή θέση. Αυτό που κάνει τον δίσκο να λειτουργεί είναι η συγκράτηση: η μπάντα βασίζεται στις επαναλαμβανόμενες μελωδίες και το σωστό χτίσιμο, όχι στην υπερβολή.
Ποιοι είναι οι μουσικοί; Τέσσερις δεξιοτέχνες με δεκαετίες εμπειρίας. Ο Neal Morse (ex-Spock’s Beard) γράφει τις μελωδίες και τα φωνητικά, ο Roine Stolt (The Flower Kings) παίζει τις κιθάρες με ζεστασιά, ο Mike Portnoy (Dream Theater) κρατά τον ρυθμό και έκανε την ενορχήστρωση, και ο Pete Trewavas (Marillion) δίνει το βάθος με το μπάσο. Οι τέσσερις συνεργάζονται σαν ένα σώμα, χωρίς να προσπαθεί ο καθένας να ξεχωρίσει.
Τα θέματα που εισάγονται στο άνοιγμα επανεμφανίζονται συνεχώς, σε διαφορετικούς ρυθμούς και διαθέσεις, κρατώντας το άλμπουμ ενωμένο. Είτε στα ήρεμα μέρη («Rose Colored Glasses») είτε στα οργανικά περάσματα («Is It Really Happening?»), η μπάντα δεν χάνει τον δρόμο της. Το κλείσιμο «Dancing with Eternal Glory / Whirlwind [Reprise]» μοιάζει σαν το φυσικό τέλος του ταξιδιού.
Ο καθένας δίνει τον καλύτερό του εαυτό. Ο Trewavas με το μπάσο του, ο Portnoy με πειθαρχημένα τύμπανα, ο Stolt με μελωδικές κιθάρες και ο Morse με τα πλήκτρα (Hammond, συνθεσάιζερ, πιάνο, Mellotron). Ακόμα και στα φωνητικά, οι τέσσερις ενώνουν τις φωνές τους, δίνοντας την αίσθηση ενός πραγματικά συλλογικού έργου.
Στιχουργικά, το The Whirlwind μιλά για μια καταιγίδα που συμβολίζει ανατροπές, απώλεια, πίστη και ανανέωση. Οι στίχοι είναι ειλικρινείς, ίσως λίγο συναισθηματικοί, αλλά ταιριάζουν με τη μουσική. Τα επαναλαμβανόμενα μουσικά θέματα καθρεφτίζουν το μήνυμα: όσο κι αν ταραχτεί το ταξίδι, πάντα υπάρχει κάτι γνώριμο να γυρίσεις.
Κάθε έργο έχει τις ατέλειές του, και ο δίσκος αυτός είναι μακρύς και γεμάτος κλισέ του είδους. Όμως, όταν οι μελωδίες είναι τόσο δυνατές και το χτίσιμο τόσο περιπετειώδες, οι μικρές ατέλειες δεν μετράνε. Οι Transatlantic αγκαλιάζουν τα κλισέ τους, αλλά τα παίζουν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον. Για 78 λεπτά, το The Whirlwind είναι τέλειο.
Σχετικοί σύνδεσμοι: Bandcamp | Facebook | Instagram
Transatlantic:
– Mike Portnoy (τύμπανα, φωνή)
– Roine Stolt (κιθάρες, φωνή)
– Neal Morse (κιθάρες, πλήκτρα, φωνή)
– Pete Trewavas (μπάσο, φωνή)
