Ο Michael Dorn έχει εμφανιστεί στην οθόνη σε περισσότερα επεισόδια του Star Trek από οποιονδήποτε άλλον. Ο χαρακτήρας του, ο πανίσχυρος πολεμιστής των Κλίγκον, ο Κάπτεν Γουόρφ, είναι γνωστό ότι απολαμβάνει πολύ το gagh , μια παραδοσιακή λιχουδιά των Κλίγκον που αποτελείται από ζωντανά, στριφογυριστά σκουλήκια φιδιού. Είναι απίστευτα αηδιαστικό. Είναι επίσης το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα όταν είδα το εξώφυλλο του άλμπουμ για τη δεύτερη δουλειά των Gorrch , Stillamentum .
Ιδρυμένοι το 2010 και με έδρα το Cavaso del Tomba στη βορειοανατολική Ιταλία, οι Gorrch είναι το ανησυχητικό black metal project του αδελφικού ντουέτου Chrimsicrin και Droich. Τώρα, μια δεκαετία μετά το ντεμπούτο του το 2015, Nera estasi , οι Gorrch βυθίζονται στα βάθη της αβύσσου, επιδιώκοντας να δώσουν φωνή στον αρχέγονο φόβο και την αηδία του να είσαι καλυμμένος με στριφογυριστές, στριφογυριστές μάζες σκουληκιών.
Το τυπικό black metal δεν είναι αρκετά σκοτεινό για τους Gorrch . Το Stillamentum έχει να κάνει με τον τρόμο και τον τρόμο. Το εναρκτήριο τραγούδι, “Nimbus”, δεν χάνει χρόνο θάβοντάς σε ζωντανό σε ένα στενό ξύλινο κουτί. Κιθάρες σαν καμπάνες που κραυγάζουν ηχούν με μια δυσαρμονία που απειλεί την ψυχική υγεία, ενώ οι δυνατοί ρυθμοί εξαντλούν γρήγορα το περιορισμένο οξυγόνο σου. Ο Droich πριονίζει άγρια τις χορδές που σβήνουν από τις παλάμες σαν τα ακανόνιστα, τρομακτικά σπριντ των κατσαρίδων που εξερευνούν τι υπάρχει στο κουτί (εσένα). Μια ηρεμία στο μέσο της μουσικής εγκαινιάζει ένα σπειροειδές riff, που ανεβαίνει σαν το φαράγγι σου με θανάσιμο τρόμο. Τα αιρετικά Γρηγοριανά ψαλμωδίες αποκαλύπτουν τους απαγωγείς σου ως ζηλωτές, και κάθε ελπίδα να ξαναδείς τον ήλιο πεθαίνει. Παράφρονες προσευχές κομμένες από το λαιμό του Chrimsicrin (“Vorago,” “Angor”), μεταλλικοί ήχοι σαν καλώδια που σπάνε (“Vorago,” “Larvæ”) και τελετουργικά κρουστά (“Phlegma”) σε κρατούν κλειδωμένο σε αυτόν τον ξύπνιο εφιάλτη. Το βλάσφημο ερωτικό παιδί της Γαιρέας και της Αυτοκρατορικής Θριαμβεύτριας , το Στίλλαμεντουμ, είναι κακοφωνικό, κλειστοφοβικό και εξαιρετικά διαταραγμένο.
Η ανάπτυξη και η ενίσχυση της ατμόσφαιρας μέσω της επανάληψης είναι ένα κοινό τροπάριο στο black metal. Το Stillamentum δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά η προσέγγιση του Gorrch καθιστά την αξιολόγησή της λίγο δύσκολη. Κάθε κομμάτι ξεκινά με δυνατά, γρήγορα riffs, είτε καυστικά είτε ψυχωτικά, που με τραβούν και απαιτούν την προσοχή μου. Κάπου στο μεσαίο τρίτο, ωστόσο, μεγάλα περάσματα με σημαντικά λιγότερη οργανική παραλλαγή αναλαμβάνουν και οδηγούν το τραγούδι στο τέλος του. Το αποτέλεσμα είναι δύο ή τρία λεπτά σχετικά επαναλαμβανόμενων οργανικών κομματιών ανά κομμάτι. Αυτό δεν ήταν πρόβλημα ενώ έκανα δουλειές ή έπαιζα παιχνίδια ή έπαιζα με το Stillamentum στο παρασκήνιο – και ήταν στην πραγματικότητα ένα δώρο – καθώς απολάμβανα να απολαμβάνω τη σταθερή ατμόσφαιρα, αλλά σε εστιασμένες ακροάσεις, αυτά τα τεντωμένα τμήματα μπορούν να σταματήσουν την έντονη ορμή που αποκτήθηκε νωρίτερα σε κάθε τραγούδι.
Αυτή η ίδια κριτική μπορεί να βρεθεί αντικατοπτρισμένη στη δομή του Stillamentum στο σύνολό του. Το μπροστινό μισό – “Nimbus”, “Vorago” και “Larvæ” – καθώς και το πιο κοντινό “Phlegma”, προκαλούν μια μοναδική και εντυπωσιακή αίσθηση φόβου. Τα “Cryptæ” και “Angor”, ωστόσο, είναι λιγότερο εμπνευσμένα, δίνοντας στην ποιότητα του άλμπουμ ένα παραβολικό σχήμα. Δεν είναι κακά τραγούδια με κανέναν τρόπο. Υπάρχουν μέρη του καθενός που απόλαυσα ιδιαίτερα. Μου άρεσε η αλλαγή ρυθμού στη μέση του “Angor” και τα κλαγγώδη, κατηφορικά riffs στο “Cryptæ”, και η συνέργεια μεταξύ της τελετουργικής ψαλμωδίας και της δουλειάς των Chrimsicrin στα τύμπανα και στα δύο κομμάτια είναι πολύ αποτελεσματική. Ακόμα κι έτσι, φαίνονται πιο κοντά στο στερεότυπο black metal από το υπόλοιπο Stillamentum , με τα δόντια τους να είναι αισθητά πιο αμβλύτερα σε σύγκριση. Όσον αφορά το επίπεδο των μεμονωμένων κομματιών, αυτή η δομή λειτουργεί καλά στο παρασκήνιο, αλλά υπό έλεγχο, αναδεικνύει ευκαιρίες για τους Gorrch να βελτιώσουν τον ρυθμό και την κατεύθυνσή τους.
- Διαβάστε επίσης: Blood Red Throne – “Siltskin” – 2025
Οι Gorrch λάμπουν πιο έντονα στα πιο σκοτεινά και πιο επικίνδυνα κομμάτια τους. Στο Stillamentum , το δικό τους είναι ένα αβυσσαλέο σκοτάδι, βουτηγμένο σε μορφοποιητικό τρόμο και ντυμένο με διεστραμμένη ευσέβεια. Στην πιο καταπιεστική τους φάση, οι Gorrch είναι ακριβώς το είδος του black metal που μου ταιριάζει: ασφυκτικά, κακόβουλα, δυσαρμονικά και ίσως λίγο βλάσφημα. Αν βαθμολογούσα μόνο με βάση τα highlights, οι Stillamentum θα βαθμολογούνταν πολύ υψηλότερα. Δυστυχώς, αυτές οι κορυφές είναι γεμάτες με υπερβολικά μεγάλα ατμοσφαιρικά περάσματα, μια ελαφρά υπερβολική χρήση ψαλμωδικών φωνητικών και ελαφρώς ασυνεπή ποιότητα. Αν οι Gorrch καταφέρουν να αποστάξουν τα δυνατά τους σημεία από τα Stillamentum και να τα βελτιώσουν ώστε να εμβαθύνουν ακόμα περισσότερο στο κενό, θα ανακαλύψουν κάτι πραγματικά ανείπωτο.
Βαθμολογία: 3.0/5.0
DR: 9 | Μορφή που αξιολογήθηκε: 320 kbps mp3
Δισκογραφική εταιρεία: Avantgarde Music
Ιστότοποι: Bandcamp
Κυκλοφορίες παγκοσμίως: 30 Ιανουαρίου 2026
Η κριτική έγινε από τον Αngry metal guy.
