Το «Dance of Death» βγήκε το 2003 και ήταν ο δέκατος τρίτος δίσκος των Iron Maiden. Μετά την επιστροφή του Bruce Dickinson και του Adrian Smith στο «Brave New World» το 2000, η μπάντα συνέχισε σε αυτό τον πιο σύνθετο δρόμο: μεγάλα κομμάτια, αργά ξεκινήματα, μεσαία οργανικά μέρη και αλλαγές ρυθμού που δεν προβλέπονται εύκολα.
Οι κριτικές ήταν καλές, με το Sputnikmusic να δίνει 4 στα 5. Ο δίσκος έχει μερικά από τα πιο δυνατά κομμάτια της σύγχρονης εποχής τους, αλλά και κάποια αδύναμα σημεία. Το «Paschendale» θεωρείται από τους οπαδούς και τους κριτικούς το καλύτερο κομμάτι του δίσκου και ένα από τα καλύτερα που έγραψε ποτέ η μπάντα: βαριά riff, θεατρική ατμόσφαιρα και συγκινητικοί στίχοι για τη μάχη του Πασεντάλε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ξεχωρίζουν επίσης το ομώνυμο «Dance of Death», το «Face in the Sand» και το «Journeyman», το πρώτο εντελώς ακουστικό τραγούδι στην ιστορία των Iron Maiden, με επικό χαρακτήρα και ωραίους στίχους. Το «Montsegur» και το «Rainmaker» θυμίζουν τον ενεργητικό ήχο των 80s, ενώ το «No Frontier» έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί είναι το πρώτο τραγούδι που έγραψε ο ντράμερ Nicko McBrain.
Δεν λείπουν όμως και τα αδύναμα σημεία: το «Gates of Tomorrow» θεωρήθηκε από τους κριτικούς βαρετό και κακογραμμένο, και το εξώφυλλο του δίσκου δέχτηκε πολλά αρνητικά σχόλια για την ποιότητά του. Παρόλα αυτά, το «Dance of Death» έμεινε στην ιστορία ως ένας δίσκος που συνέχισε την εξέλιξη της μπάντας, παίρνοντας τον πιο σύνθετο ήχο του «Brave New World» και προσθέτοντας μεγάλες θεατρικές στιγμές.
Δες επίσης: Iron Maiden – Powerslave και Blind Guardian – Beyond the Red Mirror
