Ο «Killers» είναι ο δεύτερος δίσκος των Iron Maiden και κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1981 από την EMI. Είναι ο πρώτος δίσκος της μπάντας με τον Adrian Smith στη δεύτερη κιθάρα και ο τελευταίος με τον Paul Di’Anno στα φωνητικά, ενώ είναι και ο πρώτος που παρήγαγε ο Martin Birch, ο άνθρωπος που έμεινε στην κονσόλα για τα οκτώ επόμενα άλμπουμ τους. Στη σύνθεση είναι ο Steve Harris στο μπάσο, ο Dave Murray και ο Adrian Smith στις κιθάρες, και ο Clive Burr στα ντραμς.
Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο
Είδος: Heavy Metal
Για fans των: Saxon, Angel Witch, Judas Priest
Σε σχέση με το ντεμπούτο, ο ήχος εδώ σφίγγει και γίνεται πιο επιθετικός. Ο Martin Birch έδωσε στα ντραμς του Clive Burr έναν καθαρό, δυνατό χτύπο και άφησε το μπάσο του Steve Harris να οδηγεί τα κομμάτια, όπως κάνει σε όλη τη δισκογραφία της μπάντας. Τα φωνητικά του Paul Di’Anno έχουν μια γρέζα που ταιριάζει απόλυτα με τον σκοτεινό, βρώμικο χαρακτήρα του δίσκου, χωρίς να λείπει η μελωδία.
Ο δίσκος ανοίγει με το οργανικό «The Ides of March» και ρίχνει αμέσως το «Wrathchild», ένα από τα πιο γνωστά κομμάτια της εποχής του Di’Anno. Ξεχωρίζουν ακόμη το «Murders in the Rue Morgue», εμπνευσμένο από τη γνωστή διήγηση του Edgar Allan Poe, το ομότιτλο «Killers» με τα γρήγορα ριφ και το «Purgatory». Ανάμεσά τους κρύβεται και ένα δεύτερο οργανικό, το «Genghis Khan», που δείχνει την μπάντα να παίζει χωρίς φωνητικά.
Ο «Killers» πιάνει τους Iron Maiden σε μια στιγμή αλλαγής: λίγους μήνες μετά, ο Bruce Dickinson πήρε τη θέση του Di’Anno και η μπάντα πέρασε σε άλλη φάση. Ο δίσκος θεωρείται από τα κλασικά του NWOBHM, και το εξώφυλλο με τον Eddie, φτιαγμένο από τον Derek Riggs, έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα του είδους.
Δες επίσης
Iron Maiden – The Number of the Beast και Saxon – Wheels of Steel.
