- Χώρα: ΗΠΑ (Μινεάπολη, Μινεσότα)
- Είδος: Death Metal / Progressive Death Metal / Dissonant Death Metal
- Για fans των: Replicant, Teeth, Nightmarer, Gorguts
NOTHINGNESS – Godslaughter
Οι Nothingness από τη Μινεάπολη επιστρέφουν με το τρίτο full-length τους και αυτή τη φορά φαίνεται πως έχουν βάλει λίγο περισσότερο τάξη μέσα στο χάος τους. Το “Godslaughter” κρατάει αυτή την περίεργη και σκοτεινή ταυτότητα που είχαν από την αρχή, αλλά είναι πιο άμεσο, πιο βαρύ και κυρίως πιο εύκολο να το παρακολουθήσεις.
Οι Nothingness ξεκίνησαν το 2018 από τον κιθαρίστα Alex L. και τον τραγουδιστή Barclay Olson, ενώ αργότερα ο drummer Jason Hirt ολοκλήρωσε τον βασικό πυρήνα της μπάντας. Το πρώτο τους άλμπουμ, “The Hollow Gaze of Death”, έδειξε μια μπάντα που δεν ήθελε να περιοριστεί σε ένα συγκεκριμένο είδος Death Metal.
Το 2023 ήρθε το “Supraliminal”, ένας πιο παράξενος και αργός δίσκος, με αρκετή δόση ψυχεδέλειας, sludge και dissonance. Ήταν ενδιαφέρον άκουσμα, αλλά σε αρκετά σημεία περισσότερο θαύμαζες τον τρόπο που λειτουργούσε η μπάντα παρά τα ίδια τα τραγούδια.
Στο “Godslaughter” φαίνεται πως οι Nothingness το κατάλαβαν αυτό.
- Μην χάσεις αυτό το άρθρο: SINTHETIK SENTIENZ – Totalitarian | Metal Territory
Περισσότερο βάρος, λιγότερη περιπλάνηση
Από την αρχή του δίσκου η μπάντα μπαίνει πιο επιθετικά στο θέμα. Τα πρώτα κομμάτια είναι μικρότερα, πιο σφιχτά και έχουν περισσότερο groove.
Το “Incinerated Immediately” λειτουργεί σαν σύντομο χτύπημα πριν έρθει το “Convulsing Putrefaction” και ανοίξει πραγματικά ο δίσκος.
Στο “Skull Evulsion” οι Nothingness βρίσκονται στα καλύτερά τους. Οι κιθάρες έχουν αυτόν τον τεράστιο, βρώμικο ήχο, τα τύμπανα χτυπούν δυνατά και τα φωνητικά προσθέτουν ακόμη περισσότερο χάος.
Το ενδιαφέρον είναι πως, παρά τη βαρβαρότητα, το κομμάτι έχει έναν ρυθμό που μπορείς να ακολουθήσεις. Δεν είναι απλώς ένας τοίχος από ήχους.
Το “Trenchant Glunch” κινείται λίγο πιο περίεργα. Παίζει περισσότερο με το groove και τις αλλαγές, δείχνοντας ξανά αυτή την παράξενη πλευρά των Nothingness.
Εκεί που το Death Metal γίνεται πιο βαρύ
Το “Vanquishing Providence” είναι από τις καλύτερες στιγμές του άλμπουμ. Εδώ η μπάντα χαμηλώνει λίγο την ταχύτητα και αφήνει το βάρος να κάνει τη δουλειά.
Υπάρχει κάτι από Incantation και Gorguts στον τρόπο που κινούνται οι κιθάρες, αλλά χωρίς να ακούγεται σαν απλή αντιγραφή. Το κομμάτι έχει δική του ταυτότητα και δείχνει μια πιο ώριμη πλευρά της μπάντας.
Vanquishing Providence – YouTube
Το “Divine Irresponsibility” συνεχίζει σε παρόμοιο κλίμα, με πιο αργό και βαρύ παίξιμο. Εδώ εμφανίζονται και κάποιες επιρροές από Godflesh, αλλά και πιο chunky riffs που δίνουν στο τραγούδι μια πιο άμεση αίσθηση.
Από αυτό το σημείο και μετά, τα τραγούδια μεγαλώνουν σε διάρκεια και η μπάντα αφήνει περισσότερο χώρο στις περίεργες αλλαγές της.
Το “Incredible Violence” λειτουργεί σαν μια μικρή επιστροφή στην πιο άμεση πλευρά, πριν το “Umbral Spear” ανοίξει ξανά το παιχνίδι.
Εδώ υπάρχει και guest solo από τον G.G. των Cosmic Putrefaction, και πραγματικά σε κάνει να θέλεις περισσότερη κιθάρα αυτού του τύπου μέσα στον δίσκο. Οι Nothingness έχουν αρκετά ενδιαφέρουσες κιθάρες, αλλά θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν περισσότερα solos και lead σημεία.
Το χάος αυτή τη φορά έχει καλύτερο έλεγχο
Το “Novus Hegemonikon” κλείνει τον δίσκο με πιο μεγάλη διάρκεια και αρκετές αλλαγές. Εδώ επιστρέφει η πιο παράξενη πλευρά των Nothingness, αλλά πλέον υπάρχει καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στο groove, τη βαρύτητα και τα πιο αφηρημένα σημεία.
Αυτό είναι και το μεγαλύτερο κέρδος του “Godslaughter”.
Οι Nothingness δεν πέταξαν την περίεργη πλευρά τους. Δεν έγιναν ξαφνικά μια απλή Death Metal μπάντα. Απλώς έμαθαν να κάνουν αυτή την τρέλα λίγο πιο εύκολη για τον ακροατή.
Το πρώτο μισό είναι πιο άμεσο και επιθετικό, ενώ το δεύτερο γίνεται πιο αργό, βαρύ και περίεργο. Αυτή η διαφορά λειτουργεί καλά και κρατάει το άλμπουμ ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.
Δεν είναι ένας δίσκος που θα βάλεις και θα καταλάβεις τα πάντα από την πρώτη ακρόαση. Αλλά αυτή τη φορά υπάρχει περισσότερος ρυθμός και περισσότερα σημεία που μένουν στο μυαλό.
Οι Nothingness συνεχίζουν να παίζουν με το Death Metal με τον δικό τους τρόπο, βάζοντας μέσα sludge, dissonance, groove και πιο περίεργες ιδέες χωρίς να χάσουν τη βάση τους.
Το “Godslaughter” είναι πιο σφιχτό, πιο βαρύ και πιο ξεκάθαρο από το “Supraliminal”. Και ενώ ίσως δεν έχει εκείνο το στοιχείο που θα σε κάνει να επιστρέφεις ξανά και ξανά μόνο και μόνο για να ανακαλύψεις κάτι καινούργιο, έχει αρκετή δύναμη και χαρακτήρα για να ξεχωρίσει.
Οι Nothingness φαίνεται πως δεν θέλουν να γίνουν «κανονική» Death Metal μπάντα. Και καλά κάνουν. Απλώς αυτή τη φορά έμαθαν να κάνουν το παράξενο λίγο πιο διασκεδαστικό.
Tracklist
- Incinerated Immediately – 01:39
- Convulsing Putrefaction – 03:17
- Skull Evulsion – 02:45
- Trenchant Glunch – 04:25
- Vanquishing Providence – 06:42
- Divine Irresponsibility – 06:59
- Incredible Violence – 03:53
- Umbral Spear – 04:41
- Novus Hegemonikon – 06:56
