- Χώρα: ΗΠΑ (Λος Άντζελες, Καλιφόρνια)
- Είδος: Power Metal / Progressive Metal
- Για fans των: Angra, Lost Horizon, DragonForce, Symphony X, Edu Falaschi, Iron Maiden
NOVAREIGN – Shifting the Axis of the World
Οι Novareign δεν είναι καινούργιο όνομα για όσους παρακολουθούν το Power και Progressive Metal. Η μπάντα από το Λος Άντζελες είχε κάνει την πρώτη της εμφάνιση το 2018 με το “Legends”, έναν δίσκο που έδειχνε από νωρίς πως εδώ υπάρχει μεγάλη αγάπη για τις γρήγορες κιθάρες, τα μεγάλα ρεφρέν και το τεχνικό παίξιμο.
Οκτώ χρόνια μετά, οι Novareign επιστρέφουν με το “Shifting the Axis of the World” και, ευτυχώς, δεν προσπάθησαν να αλλάξουν αυτό που τους έκανε να ξεχωρίσουν. Υπάρχουν κάποιες αλλαγές στη σύνθεση, με τον David Walston να προστίθεται στη δεύτερη κιθάρα, αλλά η βασική συνταγή παραμένει ίδια: δύο κιθάρες, γρήγορο rhythm section, δυνατά καθαρά φωνητικά και αρκετές Progressive πινελιές.
Δύο κιθάρες και πολύ τρέξιμο
Αν υπάρχει κάτι που γίνεται αμέσως αντιληπτό, είναι πως οι Novareign δεν φοβούνται την ταχύτητα.
Οι Balmore Lemus και David Walston έχουν αρκετή δουλειά να κάνουν και οι δύο. Πότε παίζουν μαζί σε αρμονίες και solos και πότε ο ένας κρατάει ένα τεχνικό riff ενώ ο άλλος γεμίζει το κομμάτι με κιθαριστικές γραμμές.
Υπάρχουν αρκετές στιγμές που φέρνουν στο μυαλό DragonForce και Edu Falaschi, αλλά οι Novareign δεν στηρίζονται μόνο στο γρήγορο παίξιμο. Οι κιθάρες έχουν μελωδία και τα riffs παραμένουν αρκετά εύκολα να τα θυμάσαι.
Και κάπου εδώ έρχεται μια μικρή έκπληξη.
Το μπάσο του Moises Galvez κλέβει αρκετές φορές την παράσταση. Από το πρώτο λεπτό του άλμπουμ υπάρχουν τεχνικά περάσματα και tapping που δεν μένουν κρυμμένα κάτω από τις κιθάρες. Το μπάσο έχει δυνατό ήχο και συνεχίζει να ακούγεται σε όλο τον δίσκο, ειδικά στα πιο δυνατά ρεφρέν.
Μεγάλα τραγούδια χωρίς να κουράζουν
Οι Novareign δεν φοβούνται τις μεγάλες διάρκειες. Το “Sun & Moon” φτάνει τα δέκα λεπτά, αλλά δεν νιώθεις ότι τραβάει χωρίς λόγο.
Υπάρχουν μεγάλα instrumental σημεία, αλλαγές στον ρυθμό και αρκετά hooks ώστε το τραγούδι να κρατάει το ενδιαφέρον. Το ίδιο ισχύει και για το ομώνυμο “Shifting the Axis of the World”, που ξεπερνά τα οκτώ λεπτά.
Στο “Ironsides” η μπάντα γίνεται πιο άμεση. Οι κιθάρες μπαίνουν δυνατά, το ρεφρέν είναι από αυτά που θέλεις να τραγουδήσεις μαζί με τον David Marquez και τα solos δίνουν το απαραίτητο τεχνικό βάρος.
Shifting the Axis of the World – YouTube
Ο David Marquez είναι επίσης ένας από τους λόγους που το άλμπουμ λειτουργεί. Έχει δυνατή και γεμάτη φωνή, ανεβαίνει ψηλά χωρίς να χάνει τον έλεγχο και δίνει στα τραγούδια αυτό το κλασικό Power Metal συναίσθημα.
Το “Blood of the Game” είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Το ρεφρέν είναι δυνατό, οι κιθάρες συνεχίζουν να κινούνται γρήγορα από πίσω και υπάρχουν αλλαγές στον ρυθμό που κάνουν το κομμάτι πιο ενδιαφέρον από ένα απλό Power Metal τραγούδι.
Εκεί που το Progressive βοηθάει
Στο “Thunder & Majesty” οι Novareign δείχνουν καλύτερα την Progressive πλευρά τους. Το κομμάτι αλλάζει ρυθμό περίπου στη μέση και περνάει από ένα πιο δυνατό σημείο σε ένα πιο ανοιχτό και μελωδικό μέρος χωρίς να ακούγεται σαν να κόπηκε στη μέση.
Αυτές οι μεταβάσεις είναι από τα καλύτερα στοιχεία του δίσκου. Η μπάντα ξέρει πότε να πατήσει το γκάζι και πότε να αφήσει λίγο χώρο στη μελωδία.
Το “Mors Indecepta” κινείται επίσης σε πιο σκοτεινή κατεύθυνση, ενώ το “Ode to the Masses” ανοίγει τον δίσκο με τρόπο που δείχνει από την αρχή τις προθέσεις της μπάντας.
Υπάρχουν όμως και κάποια σημεία όπου οι Novareign θα μπορούσαν να είχαν κάνει καλύτερες επιλογές.
Το μεγάλο χτίσιμο στο “Sun & Moon” δεν οδηγεί τελικά κάπου τόσο δυνατό όσο περιμένεις. Μετά από τόση προετοιμασία περιμένεις ένα μεγάλο ρεφρέν ή ένα πραγματικά δυνατό solo, αλλά η συνέχεια είναι πιο απλή.
Και όταν η μπάντα χαμηλώνει πολύ την ένταση, το αποτέλεσμα δεν είναι πάντα το ίδιο δυνατό. Οι Novareign είναι καλύτεροι όταν κινούνται, όταν οι κιθάρες τρέχουν και όταν το rhythm section βρίσκεται σε πλήρη δράση.
Θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν περισσότερο την ορχήστρα
Ένα στοιχείο που εμφανίζεται προς το τέλος του ομώνυμου κομματιού είναι οι ορχήστρες. Και εδώ υπάρχει κάτι που θα ήθελα να ακούσω περισσότερο από τους Novareign.
Τα έγχορδα και τα πνευστά δίνουν στο “Shifting the Axis of the World” μια πιο μεγάλη και κινηματογραφική αίσθηση και κάνουν το τραγούδι να ξεχωρίζει ακόμη περισσότερο.
Αν η μπάντα αποφάσιζε να χρησιμοποιήσει τέτοια στοιχεία σε μεγαλύτερο μέρος της μουσικής της, θα μπορούσε να ανοίξει ακόμη περισσότερο τον ήχο της χωρίς να χάσει το Power Metal DNA της.
Υπάρχει επίσης ένα μικρό θέμα με το πώς τελειώνουν ορισμένα τραγούδια. Το “Sun & Moon” και το ομώνυμο κομμάτι καταλήγουν σε αρκετά χαοτικά τελειώματα με κιθάρες και τύμπανα, ενώ το “Ironsides” κάνει fade out ακριβώς εκεί που θα ήθελες να ακούσεις το solo να ολοκληρώνεται.
Δεν είναι πράγματα που χαλάνε τον δίσκο, αλλά είναι σημεία όπου οι Novareign θα μπορούσαν να είχαν βάλει λίγο περισσότερη σκέψη.
Παρόλα αυτά, το “Shifting the Axis of the World” ακούγεται φρέσκο μέσα στο σημερινό Power/Progressive Metal. Και αυτό έχει σημασία, γιατί ο ήχος του είδους τα τελευταία χρόνια έχει γεμίσει από μπάντες που ακολουθούν πολύ συγκεκριμένες συνταγές.
Οι Novareign κρατούν τις βάσεις τους, αλλά έχουν αρκετή ενέργεια, τεχνικό παίξιμο και μελωδία ώστε να μη μοιάζουν ξεπερασμένοι. Το “Legends” είχε ήδη δείξει τι μπορούν να κάνουν και εδώ φαίνεται ότι τα χρόνια που πέρασαν τους βοήθησαν να γίνουν ακόμη πιο δεμένοι.
Το “Sun & Moon”, το “Ironsides” και το “Blood of the Game” είναι από τις στιγμές που θα επιστρέψω πιο εύκολα, ενώ το ομώνυμο κομμάτι δείχνει ότι υπάρχει χώρος για ακόμη μεγαλύτερα πράγματα στο μέλλον.
Οι Novareign δεν χρειάζεται να αλλάξουν κατεύθυνση. Χρειάζεται απλώς να συνεχίσουν να χτίζουν πάνω σε αυτά που ήδη κάνουν καλά και να δώσουν λίγο περισσότερο χώρο σε στοιχεία όπως οι ορχήστρες και οι πιο έξυπνες μεταβάσεις. Γιατί όταν πατούν το γκάζι, αυτή η μπάντα πραγματικά ξέρει να κάνει το Power Metal να ακούγεται ζωντανό.
Tracklist
- Ode to the Masses – 08:15
- Sun & Moon – 10:06
- Ironsides – 05:59
- Blood of the Game – 07:18
- Mors Indecepta – 05:55
- Thunder & Majesty – 07:15
- Shifting the Axis of the World – 08:38
