Το «Tides of Destiny» βγήκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2026 από τη Hellenic Metal World. Είναι το δεύτερο άλμπουμ των Exile of Heaven από την Κοζάνη, δέκα χρόνια μετά το «The Illusion of Randomity», και κουβαλά μια ολόκληρη ιστορία: από το 2019 ο Ηλίας Κυτίδης είχε μείνει μόνος πίσω από το όνομα και κράτησε τη μπάντα ζωντανή, γράφοντας ο ίδιος τη μουσική και τους στίχους.
Χώρα: Ελλάδα (Κοζάνη)
Είδος: Heavy/Power Metal
Για fans των: Iron Maiden, Saxon, Magnum
Το προσωπικό στοίχημα του Ηλία
Ο Ηλίας έχει τα φωνητικά, τις ρυθμικές και τις lead κιθάρες και τα πλήκτρα, υπογράφει τη μουσική και τους στίχους. Δίπλα του στέκονται ο Mike Mastrokoukos στο μπάσο σε σόλο κιθάρας, ο Κώστας Θεοχάρης στα ντραμς, ο οποίος ανέλαβε και την παραγωγή ολόκληρου του δίσκου. Η μίξη και το mastering έγιναν στο Studio «Vault» στην Κοζάνη.
Δέκα κομμάτια με τη θάλασσα να τα ενώνει κάτω από την ίδια στέγη, σε έναν κόσμο που περνά και στο artwork. Από το «Aurora Borealis» που ανοίγει τον δίσκο, στο «No Anchor Strong Enough» — το single του 2022 που βρήκε τελικά τη θέση του στο άλμπουμ — και από το «Ghost Ship» στο «Tortuga», μέχρι το «Drops in the Sea» που κλείνει.
Τα κομμάτια
- Aurora Borealis
- No Anchor Strong Enough
- Oracle of Death
- The Aconitum’s Touch
- Water and Sand
- Poseidon’s Fury
- Chase the Sun
- Ghost Ship
- Tortuga
- Drops in the Sea
Η άποψή μας
Οι Exile of Heaven παίζουν μελωδικό heavy και power metal με τις κιθάρες μπροστά: riffing που έχει δομή, σόλο που σιγοτραγουδιούνται και ρεφρέν που μένουν στο αυτί. Δεν είναι ήχος που θα σε ξαφνιάσει με την πρωτοτυπία του — είναι όμως ήχος που δουλεύει όταν η μελωδία είναι το κέντρο, και εδώ η μελωδία είναι το κέντρο.
Το στοίχημα του δίσκου είναι η επιστροφή: ένα άλμπουμ που γεφυρώνει ό,τι αγάπησε ο κόσμος στην μπάντα με τη νέα της εποχή. Το θέμα της θάλασσας του δίνει συνοχή και οργανώνει την ακρόαση σαν ταξίδι — θύελλα, πειρατές, κόλποι και ναυάγια — χωρίς άγκυρα, με τα πανιά ανοιχτά στις επτά θάλασσες.
Βρες τους
Όσοι διαβάζετε Metal Territory το έχετε καταλάβει: βαθμολογίες δεν βάζουμε. Η βαθμολογία, όπως και το τι ακούει ο καθένας, είναι συναίσθημα — αυτό που για μένα είναι 10/10, για σένα μπορεί να είναι κάτι άλλο. Αυτό που μετράει στο τέλος της μέρας είναι να σου γυρίζει στο κεφάλι αυτό που άκουσες, όπως γυρίζουν σε εμένα το «Poseidon’s Fury» και το «No Anchor Strong Enough». Και όπως λέμε πάντα: στηρίξτε αυτές τις μπάντες, γιατί από εκεί έρχονται τα μεγάλα διαμάντια — όπως αυτός ο δίσκος.
Δες επίσης: Exile of Heaven: Η 16χρονη πορεία, η δεκαετής απουσία και το νέο album «Tides of Destiny» | Thy Legacy – The Call
