Οι Septicflesh είναι από το 1990 ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ελληνικά ονόματα στο εξωτερικό: ξεκίνησαν από την Αθήνα ως Septic Flesh, σταμάτησαν το 2003, γύρισαν το 2007 και από το «Communion» και μετά έγιναν γνωστοί ως συμφωνικό death metal συγκρότημα, με ορχήστρες και χορωδίες δίπλα στις κιθάρες. Αυτό το αφιέρωμα περνά όλη τη δισκογραφία τους: τους έντεκα στούντιο δίσκους, τα EP, τα singles, τις ζωντανές ηχογραφήσεις και τα βίντεό τους.
Χώρα: Ελλάδα
Είδος: Symphonic Death Metal
Για fans των: Rotting Christ, Necromantia, Nightfall
Οι αρχές: 1990-2003
Η μπάντα σχηματίστηκε στην Αθήνα τον Μάρτιο του 1990 από τον Spiros Antoniou (Seth) στο μπάσο και στα φωνητικά, τον Christos Antoniou στην κιθάρα και τον Sotiris Vayenas στη ρυθμική κιθάρα και στους στίχους. Το 1991 βγήκε το πρώτο EP, «Temple of the Lost Race», και το 1994 ακολούθησε το ντεμπούτο Septicflesh – Mystic Places of Dawn, με αργό death-doom ήχο και χωρίς ακουστικά τύμπανα. Ακολούθησαν το Septicflesh – Esoptron το 1995, το Septicflesh – Ophidian Wheel το 1997 και το Septicflesh – A Fallen Temple το 1998 — τρεις δίσκοι που έχτισαν έναν σκοτεινό, ατμοσφαιρικό ήχο μακριά από ό,τι έβγαινε τότε από την Ελλάδα.
Το Septicflesh – Revolution DNA του 1999 έφερε ακουστικά τύμπανα και στροφή προς το γοτθικό metal, ενώ το Septicflesh – Sumerian Daemons του 2003 — με παραγωγή του Fredrik Nordström — έκλεισε την πρώτη περίοδο με τα συμφωνικά στοιχεία να φαίνονται ήδη καθαρά. Λίγο μετά οι Septic Flesh σταμάτησαν, χωρίς να ξέρει κανείς αν θα ξαναβγούν στη σκηνή.
Η επιστροφή και ο συμφωνικός ήχος: 2007-2017
Η επιστροφή έγινε με μια συναυλία στο Metal Healing Festival στην Ελλάδα στις 19 Φεβρουαρίου 2007, και το Septicflesh – Communion του 2008 ήταν η μεγάλη απάντηση: ο Christos Antoniou, με μεταπτυχιακό στη σύνθεση από το London College of Music, έγραψε τις ενορχηστρώσεις και η Filmharmonic Orchestra της Πράγας τις ηχογράφησε με ογδόντα οργανοπαίκτες και χορωδία τριάντα δύο τραγουδιστών. Από εκείνον τον δίσκο η μπάντα γράφεται «Septicflesh» και όχι «Septic Flesh».
Το Septicflesh – The Great Mass του 2011 πήγε την ιδέα πιο μακριά, με τη Φιλαρμονική της Πράγας και μεγαλύτερες συνθέσεις. Το Septicflesh – Titan του 2014 τους έφερε στα ευρωπαϊκά charts και το Septicflesh – Codex Omega του 2017, με μίξη του Jens Bogren, ολοκλήρωσε αυτή τη φάση με τον πιο ώριμο ήχο τους.
Η σημερινή εποχή
Το Septicflesh – Modern Primitive του 2022 βγήκε από τη Nuclear Blast και πήρε τον τίτλο του από το κίνημα του «modern primitivism» — τις τελετουργικές πρακτικές του σώματος, από τα τατουάζ και τις διατρήσεις ως τις ουλές — με αναφορές στο βιβλίο «Modern Primitives» των RE/Search του 1989. Το 2025 ακολούθησε το EP «Amphibians», που έδειξε ότι η μπάντα συνεχίζει να πειραματίζεται αντί να επαναλαμβάνεται.
EP, singles, ζωντανές ηχογραφήσεις και βίντεο
Στα EP ανήκουν τα «Temple of the Lost Race» (1991), «The Eldest Cosmonaut» (1998) και «Amphibians» (2025). Από τα singles ξεχωρίζουν το «The Vampire from Nazareth» (2010) και το «Order of Dracul» (2014). Στις ζωντανές ηχογραφήσεις υπάρχουν το «Live in Toulouse» (2014), που κυκλοφόρησε μαζί με το «Titan», και το «Infernus Sinfonica MMXIX» (2020), μια συναυλία με ορχήστρα που βγήκε σε CD, LP και DVD. Από τα βίντεο, τα πιο γνωστά είναι το «The Eldest Cosmonaut» (1998), το «Prometheus» (2015), το «Portrait of a Headless Man» (2017), το «Martyr» (2018) και τα «Hierophant» και «Neuromancer» (2022).
Ακούστε τους
The Eldest Cosmonaut (1998) · The Vampire from Nazareth (2011) · Portrait of a Headless Man (2017) · Hierophant (2022)
Η άποψή μας
Η δισκογραφία των Septicflesh είναι μια πορεία που ξεκινά από τα underground demos της Αθήνας και καταλήγει σε ορχήστρες και χορωδίες, χωρίς να χάσει ποτέ τη βαρύτητά της. Η μπάντα άλλαξε ήχο τρεις φορές — death-doom, γοτθικό metal, συμφωνικό death metal — και κάθε φορά το έκανε με δικό της τρόπο, χωρίς να κυνηγήσει τις μόδες της εποχής.
Δες επίσης
Rotting Christ: Αφιέρωμα στα 39 χρόνια του ελληνικού black metal · Septicflesh: Δύο δικά τους headlining shows στην αμερικανική περιοδεία τους · Septicflesh
