- Κάθε συγκρότημα, όσο ιδιαίτερο κι αν είναι, φτάνει κάποια στιγμή σε ένα σημείο όπου αποκτά ξεκάθαρη μουσική ταυτότητα. Υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο τραγούδι ή κάποια περίοδος στην οποία αισθανθήκατε ότι οι Risabov βρήκαν πραγματικά τον δικό τους ήχο;
Μαξιμίλιαν: Πάντα πιστεύαμε ότι έχουμε τον ήχο μας και πειραματιζόμασταν από την αρχή του ταξιδιού. Βέβαια η εξέλιξη δεν σταματάει ποτέ, αν με ρωτάς στο παρών θα σου πω πως η “φωνή” μας είναι πιο ολοκληρωμένη σε σχέση με το ξεκίνημά μας. Επαληθεύω αυτό που λέω πάντως και με το νεότερο υλικο που έχουμε στα σκαριά, στο οποίο ο ήχος μας και η φωνή μας έχει εξελιχθεί και άλλο, διατηρώντας την ταυτότητα μας παράλληλα.
- Η μουσική σας χαρακτηρίζεται από έντονη τεχνική κατάρτιση αλλά και συνθετική πολυπλοκότητα. Πόσο δύσκολο είναι να διατηρείτε την ισορροπία ανάμεσα στη δεξιοτεχνία και στη δημιουργία τραγουδιών που παραμένουν ουσιαστικά και εκφραστικά;
Μαξιμίλιαν: Δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο, πιστεύω πως όταν κάτι σου βγαίνει με φυσικό τρόπο και από μόνο του, θα μπορέσει να γίνει κατανοητό και να επικοινωνηθεί με το κοινό.
Προσπαθούμε πάντα η δεξιοτεχνία να λειτουργεί ως εργαλείο έκφρασης. Στο τέλος της ημέρας, αυτό που θέλουμε είναι ο ακροατής να θυμάται το συναίσθημα που του άφησε
ένα κομμάτι και όχι πόσες νότες παίξαμε.
- Στη σύγχρονη progressive και death metal σκηνή παρατηρούμε συνεχώς νέες τάσεις και πειραματισμούς. Πιστεύετε ότι υπάρχουν ακόμη όρια που μπορούν να ξεπεραστούν ή θεωρείτε πως πλέον η προσωπικότητα του κάθε συγκροτήματος είναι το σημαντικότερο στοιχείο;
Μαξιμίλιαν: Η παλέτα είναι μεγάλη και πιστεύω πως και τα δύο στοιχεία είναι σημαντικά. Ο στόχος του καλλιτέχνη/μουσικού είναι να ξεπερνάει τα όρια του και τα όρια τα οποία δεν υπάρχουν ακόμα.
- Η ηχογράφηση ενός άλμπουμ αποτελεί μια απαιτητική διαδικασία. Υπάρχει κάποιο τραγούδι από τη δισκογραφία σας που σας δυσκόλεψε ιδιαίτερα, είτε κατά τη σύνθεση είτε κατά την ηχογράφηση, και γιατί;
Μάρκος: Είναι πολλά που έρχονται στο μυαλό. Για το Light Years Towards Impact, θυμάμαι μια μέρα που ήμασταν βόλτα στο Γκάζι με τον Νίκο, και συζητούσαμε σχετικά με το πότε θα ξεκινήσει να ηχογραφεί τα τύμπανα. Και μου είπε ότι θα αργήσει αρκετά, ίσως κι ένα χρόνο. Ήταν μια απάντηση που δεν ήθελα να ακούσω! Ήθελε όμως να είναι έτοιμος για τις απαιτήσεις των τυμπάνων στα τραγούδια πριν μπει στο στούντιο, και ουσιαστικά έγινε κάπως έτσι.
Θυμάμαι να προσπαθώ να ηχογραφήσω το κύριο riff του Inner State, είναι το σημείο που μπαίνει και η φωνή, και να μην μπορώ να το παίξω. Νομίζω ότι μου πήρε περίπου 840 προσπάθειες μέχρι να το παίξω σωστά!
Τον Μαξ σπάνια τον θυμάμαι να δυσκολεύεται να παίξει κάτι στην κιθάρα, αλλά την ημέρα που ηχογραφούσε το Predator, θυμάμαι πως τον είχε στριμώξει λίγο το sweep στη γέφυρα του κομματιού, λίγο πριν το τέλος. Και όταν λέω ότι τον στρίμωξε, εννοώ ότι του πήρε περισσότερες από 15 προσπάθειες!
- Οι ζωντανές εμφανίσεις συχνά αποκαλύπτουν μια διαφορετική πλευρά ενός συγκροτήματος. Υπάρχει κάποιο κομμάτι που απολαμβάνετε περισσότερο να παίζετε επί σκηνής επειδή αποκτά διαφορετική δυναμική μπροστά στο κοινό;
Δεν είναι ψέμα ότι μας αρέσει να παίζουμε πολύπλοκα πράγματα, που μας προκαλούν και μας δυσκολεύουν. Αυτό συχνά έχει ως αποτέλεσμα να έχουμε τραγούδια ακραία για τον ακροατή, μέτρα που δεν γκρουβάρουν τόσο όσο σε άλλα συγκροτήματα. Επείσης αυτό σημαίνει ότι συνήθως δεν έχουμε τόση όρεξη να παίξουμε τα πιο απλά μας κομμάτια.
Το κοινό είναι το κοινό, όμως, και έχει έρθει για να περάσει καλά, όχι για να παρακολουθήσει διάλεξη! Οπότε ανακαλύπτουμε πως τα πιο παλιά μας κομμάτια από τον πρώτο δίσκο, ή για παράδειγμα το What If Time από τον δεύτερο, ενώ συνήθως δε θέλουμε να τα παίξουμε, έχουν περισσότερη απήχηση, και περισσότερο κόσμο να σπρώχνεται και να χάνει τα παπούτσια του. Και μας αρέσει να ψάχνουμε παπούτσια!
- Η progressive μουσική συχνά προσελκύει ακροατές που αναζητούν κάτι πέρα από τα καθιερωμένα. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να προκαλείτε τον ακροατή να ανακαλύπτει νέες λεπτομέρειες σε κάθε επόμενη ακρόαση;
Πάνω απ’όλα μας νοιάζει να ψυχαγωγηθεί ο κόσμος. Σίγουρα ο πιο πολύς κόσμος θέλει αν μη τι άλλο να ψάχνει τα παπούτσια του, αλλά όταν τα βρει και προσέξει κάτι περισσότερο, πέραν από τον ψυχαναγκασμό που μας διακατέχει, θα ανακαλύψει πως είμαστε πολύ αφοσιωμένοι σε αυτό που κάνουμε και έχουμε πολλά να μοιραστούμε. Μας νοιάζει εξίσου να παίξουμε και καλά.
- Αν είχατε τη δυνατότητα να συνεργαστείτε με οποιονδήποτε μουσικό ή παραγωγό της παγκόσμιας metal σκηνής, ποιον θα επιλέγατε και τι πιστεύετε ότι θα μπορούσε να προσφέρει σε μια τέτοια συνεργασία;
Είμαστε χαρούμενοι και με αυτά που έχουμε αυτή τη στιγμή, είναι αρκετά για να συνεχίσουμε να κυνηγάμε αυτό που στοχεύουμε, δηλαδή την κορυφή. Θα θέλαμε να συνεργαστούμε με όποιον θέλει να μας έχει κοντά του, όποιος και αν είναι. Θα συνεχίσουμε να ψάχνουμε για το επόμενο λάιβ, την επόμενη ατάκα στο μικρόφωνο που θα κάνει κακοπροαίρετους να νοιώσουν άβολα για να παίξουμε εκεί όσο πιο δυνατά μπορούμε, όπως επιβάλλεται για ένα metal συγκρότημα, και κάτω από αυτό το πνεύμα ό,τι και αν γίνει θα είμαστε ικανοποιημένοι.
- Εκτός από τη μουσική, υπάρχουν βιβλία, κινηματογραφικές ταινίες, επιστημονικά θέματα ή προσωπικές εμπειρίες που επηρεάζουν τη δημιουργική σας σκέψη και βρίσκουν τον δρόμο τους μέσα στις συνθέσεις σας;
Μάρκος: Ναι, εάν προσέξει κανείς τους στοίχους μπορεί να το διακρίνει αυτό εύκολα σε κάποιες περιπτώσεις. Σίγουρα όμως κατά βάθος προβληματίζομαι περισσότερο με την ανθρώπινη φύση. Ο άνθρωπος είναι δυστυχώς ακόμα αιμοδιψής και φανατικός, και θεωρώ πως αυτό πρέπει να τονίζεται στη δικιά μας μουσική.
- Αν κάποιος δεν είχε ακούσει ποτέ τους Risabov και σας ζητούσε να του προτείνετε ένα μόνο τραγούδι ως την καλύτερη εισαγωγή στον κόσμο της μπάντας, ποιο θα επιλέγατε και γιατί;
Δύσκολη ερώτηση, λογικά τα κομμάτια θα ήταν δύο και όχι ένα. Το πρώτο θα ήταν από την πρώτη μας δουλειά “RISE” το “Butchered and Preserved in the Refrigerator” και από το “Light Years Towards Impact το “Outer State”. Oι λόγοι που θα επιλέγαμε δύο κομμάτια είναι για να αποκτήσει ο ακροατής μία πιο ολοκληρωμένη μουσική άποψη για εμάς και γιατί είναι από τα πιο ολοκληρωμένα μας και συνδέουν το ένα άμπουμ με το άλλο.
- Κοιτάζοντας μπροστά, πού θα θέλατε να βρίσκονται οι Risabov μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια; Υπάρχει κάποιος προσωπικός ή συλλογικός στόχος που θεωρείτε ιδιαίτερα σημαντικό να κατακτήσετε;
Σίγουρα πολλά λάιβ σε άλλες πόλεις της χώρας μας, και στο εξωτερικό. Επείσης προετοιμαζόμαστε για την ηχογράφηση του τρίτου δίσκου μας. Είναι πολλά στο μυαλό μας. Με υγεία και διαύγεια θα στοχεύουμε πάντα στην κορυφή!
