Χώρα: Γαλλία
Είδος: Technical / Progressive Death Metal
Κυκλοφορία: 2026
Για fans των: Fallujah, Rivers of Nihil, The Zenith Passage, Vale of Pnath, The Faceless.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ : Οι Γάλλοι The Scalar Process επιστρέφουν δισκογραφικά με το δεύτερο full-length άλμπουμ τους, “Agnomysticism”, διαδεχόμενοι το ντεμπούτο τους “Coagulative Matter” του 2021. Κινούμενοι στον ευρύτερο χώρο του space/sci-fi Technical και Progressive Death Metal, η μπάντα συνδυάζει πολύπλοκα κιθαριστικά θέματα, ατμοσφαιρικά tremolo pickings και ambient/new age synths με σκληρά φωνητικά και brutal ξεσπάσματα. Με αρκετές δυνατές στιγμές και συμμετοχές (όπως τα καθαρά φωνητικά του Andy Thomas των Rivers of Nihil), το “Agnomysticism” φιλοδοξεί να ικανοποιήσει τους οπαδούς του σύγχρονου, τεχνικού ακραίου ήχου.
Tracklist :
- Physical Conquest
- Far From The Flesh
- Incessant Continuum
- Illness
- Affluent Marea
- A Breathing Moment
- Agnomysticism
- Lack Of Colors
- Sigil
- In A Light Frame
ΚΡΙΤΙΚΗ : Μουσικά και εκτελεστικά, οι The Scalar Process έχουν το “πακέτο” και το αποδεικνύουν. Τα κιθαριστικά δίδυμα των Lucas Martinez και Eloi Nicod ρίχνουν στο τραπέζι τρομερά ρυθμικά chugs και ρευστές, εξωγήινες μελωδίες που θυμίζουν έντονα The Zenith Passage και The Faceless. Τα κιθαριστικά solos είναι με διαφορά το πιο δυνατό χαρτί του δίσκου (ακούστε την κορύφωση του “Incessant Continuum” ή το ομώνυμο “Agnomysticism” και θα καταλάβετε). Ωστόσο, συνθετικά δεν καινοτομούν. Το τέχνασμα να «σπάνε» την death metal βαρβαρότητα με ατμοσφαιρικά synths έχει χιλιοπαιχτεί, ενώ τα δύο αμιγώς ambient/new age κομμάτια (“Affluent Marea”, “Sigil”) μοιάζουν εντελώς αχρείαστα και κάπως βαρετά, ρίχνοντας τη ροή του άλμπουμ.
- Δες και αυτό το σχετικό άρθρο: Inthraced – Constellation Zero | Metal Territory
Το μεγάλο «αγκάθι» όμως του δίσκου, το οποίο του βάζει ένα εγκληματικά χαμηλό ταβάνι, είναι η παραγωγή. Ο κιθαρίστας της μπάντας, Eloi Nicod, που ανέλαβε τη μίξη και το mastering, έχει δημιουργήσει έναν τόσο υπερ-συμπιεσμένο (brickwalled) και πριμαριστό ήχο, που ειλικρινά κουράζει. Τα πρίμα και το τρέμολο στις κιθάρες κυριαρχούν τόσο επιθετικά μαζί με τα synths, που δημιουργούν έναν διαρκή, ενοχλητικό θόρυβο, θάβοντας εντελώς τη δυναμική των τυμπάνων τα οποία ακούγονται «πλαστικά». Για τους φανατικούς του είδους, το “Agnomysticism” θα λειτουργήσει σαν ένα καλό συμπλήρωμα στη δισκοθήκη τους. Οι υπόλοιποι μάλλον θα εκνευριστούν με τις επιλογές στην παραγωγή που αδικούν το εξαιρετικό ταλέντο των μουσικών.
Social Links :
