Υπάρχουν μπάντες που απλώς παίζουν doom. Και υπάρχουν μπάντες που ζουν μέσα σε αυτό. Οι DYSEMBLEM ανήκουν ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Το τρίτο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ, ‘Buried By The Weight Of The Light’, είναι ένα κατεβατό από βαρύθυμες θρηνωδίες ενός μυαλού που έχει δαιμονοποιηθεί και ενταφιαστεί από την απόγνωση — και το εννοούμε αυτό με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Αντλώντας από τις βαθύτερες, πιο σκοτεινές πηγές του πρωτόγονου Black, Death και Doom Metal, η τριάδα αυτή καταφέρνει να χτίσει κάτι που ακούγεται ταυτόχρονα σαν αρχαίο κατάλοιπο και σαν ζωντανή, αναπνέουσα οντότητα.
Λίγη ιστορία για όσους δεν τους γνωρίζουν: Οι Dysemblem γεννήθηκαν το 2012 από τον Aees (γνωστό και από τους Phaëthon), ο οποίος ηχογράφησε τρία demo στα επόμενα χρόνια με έντονες επιρροές από Celtic Frost και riff-driven Death/Doom αισθητική, εμπλουτισμένη στη συνέχεια από το blackened death κλίμα των αρχών των 90s — σκεφτείτε Samael, Thou Art Lord και παρόμοιους. Το μεγαλύτερο μέρος εκείνου του υλικού βρήκε τελικά τη θέση του στο ντεμπούτο άλμπουμ ‘Strength Of Giants’ (2016), όπου εντάχθηκε ο drummer Nuctemeron (Necrovorous, Sacral Rage κ.ά.), και η μπάντα ξεκίνησε να εξερευνά ατμοσφαιρικά αλλά μινιμαλιστικά μονοπάτια — στιγμές που παρέπεμπαν σε Desecresy, άλλες σε Hellhammer, χωρίς ποτέ να εγκλωβίζονται σε κανένα.
Το ‘Autotomy’ (2019) ακολούθησε με πιο γυαλισμένο ήχο και βαρύτερη έμφαση στο Black Metal χρώμα, ενώ ορισμένα demo-era κομμάτια ξαναζωντάνεψαν με εντελώς διαφορετική ατμοσφαιρική φόρτιση.
Τώρα, το 2024, οι Dysemblem επιστρέφουν ως τριάδα — με την προσθήκη του κιθαρίστα/μπασίστα T. (Burial Hordes, ex-Dead Congregation) — και το αποτέλεσμα είναι η πιο συνεκτική και ώριμη δουλειά τους. Το νέο άλμπουμ γυρίζει πίσω στη στριφνή, ακατέργαστη ατμόσφαιρα Death/Doom των αρχών των 90s που χαρακτήριζε το ντεμπούτο, αλλά αυτή τη φορά με διπλάσια επίκληση στο πρώιμο Δεύτερο Κύμα Black Metal.
- Σχετικό άρθρο που αξίζει: Κριτική για το Phasma – Purgatory
Αν αγαπάτε τους Goatlord και τους πρώιμους Cianide — εκεί που το 80s doom metal riffcraft συναντά το πιο πρωτόγονο death — τότε αυτό το άλμπουμ είναι φτιαγμένο για εσάς. Το εναρκτήριο “Descent” ξεκινά σαν κάτι βγαλμένο κατευθείαν από το ‘Mystic’ των Misery, μια blackened έκρηξη που δεν αποκαλύπτει αμέσως τα χαρτιά της μπάντας. Όμως μόλις φτάσετε στο “Graven Gardens” και ιδίως στο “Treasures Of Terror” — το οκτάλεπτο αριστούργημα στη μέση του δίσκου — το παζλ πέφτει στη θέση του και η εικόνα που αποκαλύπτεται είναι ανατριχιαστικά όμορφη.
Το “Excavation Nightmares” ανοίγει το δεύτερο μισό με doom-punk μανία — απλά black metal riffs, στριφνά beats, και σπαστές doom παύσεις που σε χτυπούν απρόσμενα. Είναι το κομμάτι που μοιάζει περισσότερο με το DNA του πρώτου άλμπουμ: ωμό, πρωτόγονο, αδιάκριτα αυθεντικό. Εντελώς αντίθετα, το “Under The Aegis Of Thunder” αποτελεί κάτι καινοφανές για τους Dysemblem — ένα heavy metal εμπνευσμένο black metal κομμάτι με ένα thrashing post-punk breakdown στο τελευταίο του τρίτο που σε αιφνιδιάζει ευχάριστα.
- Δες και αυτό το σχετικό άρθρο: Graufar – Κριτική για το Via Necropolis | Metal Territory
Το ‘Buried By The Weight Of The Light’ δεν είναι άλμπουμ για όλους. Δεν ψάχνει την εύκολη πρόσβαση, δεν κάνει παραχωρήσεις στο mainstream, και δεν εξηγεί τον εαυτό του. Ρέει σαν μαύρο νερό σε σκοτεινή σπηλιά — αργά, αναπόφευκτα, με μια ψυχρή βεβαιότητα που σε καταπίνει. Η μελαγχολία και η υπαρξιακή αγωνία του Doom διαπερνούν κάθε γωνία του δίσκου, ακόμα και στις πιο επιθετικές στιγμές του.
Οι Dysemblem έχτισαν κάτι που είναι ξεκάθαρα δικό τους — ένα ηχητικό ταπέτο από αρχαίες παραδόσεις που ξαναζωντανεύουν με νέο, προσωπικό νόημα. Η δουλειά τους κρατά μια δύναμη που είναι σπάνια σε μπάντες αυτού του χώρου: την αίσθηση ότι αυτοί οι άνθρωποι εννοούν κάθε νότα που παίζουν.
Ανεπιφύλακτα συνιστάται.
