Υπάρχει κάτι το δελεαστικό στο είδος της noise rock που γειτνιάζει με τη metal και έχει γνωρίσει μια αναγέννηση τα τελευταία χρόνια. Είναι άσχημο, είναι δυνατό και δεν δίνει δεκάρα αν νιώθεις άνετα. Έχεις τους αστέρες που ξεσηκώθηκαν, όπως τους Chat Pile, να σέρνουν το φουσκωμένο πτώμα της nü-metal μέσα στη λάσπη, τους Couch Slut να σερβίρουν δυσαρμονικά, γεμάτα riff εφιαλτικά καύσιμα, και τους Intercourse να ακούγονται σαν άγριο ζώο που ξεσκίζει σάρκα για διασκέδαση.
Αυτή δεν είναι μουσική «αναβίωσης». είναι συγκροτήματα που μετατρέπουν τον θόρυβο σε όπλο, συντρίβοντας την ωμή δύναμη της metal στην συναισθηματική αιμορραγία του punk και στη συνέχεια σπάζοντας σκόπιμα ό,τι έχει απομείνει μόνο και μόνο για να το δουν να ουρλιάζει. Μπαίνουμε στο Under του Ηνωμένου Βασιλείου , μπαίνοντας σε αυτό το χάος χωρίς κανένα ενδιαφέρον να παίξουν ωραία. Συνδυάζουν το ασφυκτικό βάρος της sludge metal, την εχθρότητα της noise rock και τα παράξενα, αντιπαραθετικά ένστικτα της art rock σε κάτι πραγματικά ανοργάνωτο. Ο τρίτος δίσκος τους, What Happened In Roundwood , δεν έχει ως στόχο να είναι εύγευστος. Στοχεύει να συντρίψει, να μαγέψει και να αφήσει ένα βαθούλωμα. Το ερώτημα δεν είναι τι κάνουν – είναι αν οι Under χτυπήθηκαν αρκετά δυνατά ώστε να αφήσουν μόνιμη ζημιά.
Στο πρώτο μισό του What Happened In Roundwood , οι Under καθιερώνουν το δικό τους ξεχωριστό στυλ που ταιριάζει όμορφα με τους Αμερικανούς συγχρόνους τους. Τα θεμέλια αυτών των τραγουδιών βασίζονται σε γωνιώδη sludge riffs πάνω σε looping περίεργων χρονικών υπογραφών και εκτός κλίματος ρυθμικά μοτίβα, σαν να έπεφταν πάνω σε μια πιο avant-garde εκδοχή των Melvins σε μια έκδοση των Swans που ήταν ικανή να επεξεργαστεί. Ο μπασίστας και τραγουδιστής Matt Franklin αγκυροβολεί τη μουσική με απλά αλλά βαριά riff στις χαμηλές συχνότητες, δένοντας σφιχτά με τα επιβλητικά, υπνωτικά grooves του ντράμερ Andy Preece. Ο κιθαρίστας Simon Mayo συμπληρώνει τα κενά με οδοντωτά riffs και στρώσεις από δυσαρμονικά, βαριά σαν skronk leads. Ο Franklin προσδίδει μια ειρωνική, βρετανική τραχύτητα στην προσπάθεια, καθοδηγώντας τα τραγούδια με μια παθιασμένη φωνητική ερμηνεία που μεταφέρει με επιτυχία την ακουστική εξαχρείωση που εκδηλώνεται. Αυτή η φόρμουλα εμβαθύνεται με την προσθήκη απειλητικών χορωδιακών φωνητικών και αρμονιών (“Ma,” “The Alchemist”), στροβιλιζόμενων κακοφωνιών κιθάρας (“Tantrum”, ακόμη και αργών εκρήξεων θορύβου με τις αποχρώσεις του Primitive Man (“Isaac”). Είναι μια αποτελεσματική και εντελώς ανησυχητική εμφάνιση με αρκετή ποικιλία στην εκτέλεση της για να διατηρεί τα πράγματα συναρπαστικά μέχρι η B-side να εξαλείψει κάθε αίσθηση κανονικότητας.
Στο δεύτερο μισό του What Happens In Roundwood , οι Under υφίστανται μια δραματική ηχητική μετατόπιση και τα αποτελέσματα είναι συναρπαστικά. Το τελευταίο μέρος του άλμπουμ τείνει έντονα σε μια εξερευνητική, avant-garde τζαζ επιρροές, με τα κομμάτια να ρέουν άψογα το ένα μέσα στο άλλο σαν μια τριμερής σουίτα. Αυτά τα τραγούδια ξεχωρίζουν ως τα ξεκάθαρα highlights του άλμπουμ. Η ακολουθία ξεκινά με το “Rings”, το οποίο ξεδιπλώνεται σε μια κατάσταση υποτονικού τρόμου, δημιουργώντας αργά ένταση μέσω αραιής ενορχήστρωσης πριν φτάσει σε μια ευτυχισμένη κορύφωση. Αυτό μεταβαίνει ομαλά στο “Roots and Limbs”, ένα τζαζ, post-hardcore κομμάτι που αυξάνει το τέμπο και την ένταση, παρέχοντας μια αίσθηση απελευθέρωσης μετά από αρκετά πιο αργά τραγούδια. Όλα αυτά χτίζονται προς το πιο κοντινό, το “Felling”. Το τελευταίο κομμάτι παίζει σαν πυρετώδες όνειρο, επαναλαμβάνοντας βασικές στιγμές από νωρίτερα στο άλμπουμ και αναδιαμορφώνοντάς τες σε μια χαοτική ομίχλη θορύβου. Όταν η μουσική τελικά καταρρέει σε πλούσια χορωδιακά φωνητικά, μοιάζει με την ηρεμία στο κέντρο μιας καταιγίδας. Ένα τέλειο τέλος σε ένα τολμηρό και εντυπωσιακό δεύτερο μισό.
Αυτό τοποθετεί το What Happens in Roundwood σε μια ιδιαίτερη θέση. Το δεύτερο μισό του δίσκου εξερευνά ένα σημαντικά διαφορετικό ηχητικό πεδίο από το πρώτο, και είναι πιο δυνατό σε αυτό. Ο πιο τυπικός ήχος των Under , που παρουσιάζεται στα πρώτα πέντε κομμάτια, είναι συναρπαστικός, αλλά σε σύγκριση με τα υψηλά των τελευταίων τριών, υστερεί λίγο. Οι επαναλαμβανόμενες ακροάσεις με αφήνουν να θέλω λίγη περισσότερη τραχύτητα ή αξιομνημόνευτο στο πιο απλό sludge riffcraft πριν δώσει τη θέση του στο πιο εξερευνητικό υλικό. Εκτιμώ τις προσπάθειες του συγκροτήματος να ποικίλλει την noise-rock/sludge προσέγγισή τους μέσα από φωνητικά στρώματα/στολίδια ή μια νότια χροιά (“Escape Roundwood”), αλλά με εντυπωσιάζει σε μεγάλο βαθμό το εναρκτήριο χτύπημα. Αυτό δεν είναι σημαντικό σημάδι σε βάρος του δίσκου. το άλμπουμ είναι συμπαγές σε όλη του την έκταση. Παρόλα αυτά, εμποδίζει το έργο να σταθεί τόσο ψηλό δίπλα σε μερικά από τα αγαπημένα μου στο ύφος.
Με το “What Happens In Roundwood” , οι Under έχουν παρουσιάσει ένα συμπαγές sludgy noise rock δίσκο με άφθονη αυθεντική γοητεία. Μακάρι η εντυπωσιακή ιδιορρυθμία να κατανεμηθεί λίγο πιο ομοιόμορφα σε όλη τη διάρκεια του άλμπουμ, αλλά εξακολουθεί να είναι ένα ευχάριστο άκουσμα που χαράζει τη δική της μοναδική θέση μέσα στο ευρύτερο στυλ. Την επόμενη φορά που το βρετανικό συγκρότημα θα ξαναδείξει το είδος του sinister sludge, θα χαρώ να το ακούσω.
Βαθμολογία: Καλό!
DR: 8 | Μορφή που αξιολογήθηκε: 320 kb/s mp3
Δισκογραφική εταιρεία: APF Records
Ιστότοποι: understockport.bandcamp.com | facebook.com/understockport
Κυκλοφορίες παγκοσμίως: 23 Ιανουαρίου 2026
Την πηγή θα την βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο
https://www.angrymetalguy.com/under-what-happened-in-roundwood-review/
