Ο Bård «Faust» Eithun είναι ο ντράμερ του «In the Nightside Eclipse» των Emperor, του δίσκου του 1994 που θεωρείται ένας από τους οριστικούς δίσκους του συμφωνικού black metal. Την ίδια εποχή ο δεκαοκτάχρονος τότε Νορβηγός σκότωνε έναν άνθρωπο στο Λιλεχάμερ.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Bård μεγάλωσε σε ένα χωριό 500 κατοίκων, με αυστηρές λουθηρανικές αξίες που τον έσπρωξαν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Οι Iron Maiden και οι Kiss τον έφεραν στα ντραμς, οι ανταλλαγές κασετών τον πήγαν στους Sodom, τους Kreator, τους Venom, τους Bathory και τους Celtic Frost.
Στα δεκαέξι του μετακόμισε στο Λιλεχάμερ και μπήκε στους Stigma Diabolicum, τους μετέπειτα Thorns. Λίγο μετά ζούσε στο Όσλο, πίσω από τον πάγκο του Helvete, του δισκοπωλείου του Øystein «Euronymous» Aarseth. Εκεί μπήκε στους Emperor με τον Ihsahn και τον Samoth, και το καλοκαίρι του 1992 η μπάντα έβγαλε το demo «Wrath of the Tyrant».
Το περιστατικό
Στις 21 Αυγούστου 1992 ο Bård ήταν στο Λιλεχάμερ για επίσκεψη στη μητέρα του και γύριζε με τα πόδια μέσα από το Ολυμπιακό Πάρκο. Εκεί τον πλησίασε ο Magne Andreassen· ευγενικός στην αρχή, ώσπου έγινε φανερό ότι ήθελε τη συνάντηση σεξουαλική.
Ο Bård δεν ένιωσε φόβο ούτε αηδία. Δέχτηκε να συνεχίσουν πιο βαθιά στο πάρκο, έβγαλε ένα αναδιπλούμενο μαχαίρι περίπου δέκα εκατοστών και τον μαχαίρωσε τρεις φορές στο στομάχι· στην ανάκριση παραδέχτηκε 37 μαχαιριές.
Εκεί είπε και το υπόλοιπο: καθώς έφευγε άκουσε τον άνθρωπο να βογκάει. Δεν γύρισε από ενοχή, αλλά από τον θόρυβο — σκέφτηκε μια βαριά πέτρα, φοβήθηκε τα ίχνη, και τελικά τον κλώτσησε στο κεφάλι με τις μπότες του.
Έρευνα και σύλληψη
Δύο μέρες μετά τη δολοφονία, στις 23 Αυγούστου 1992, ο Varg Vikernes τον έσυρε σε έναν ακόμη εμπρησμό: το παρεκκλήσι του Holmenkollen, ένα κτίριο του 1903. Η βόμβα με μπαταρία-χρονόμετρο δεν άναψε τη βενζίνη· γύρισαν πίσω και έβαλαν φωτιά σε βίβλους στο ιερό, ενώ η αστυνομία κατέγραψε τη φωτιά ως βραχυκύκλωμα.
Το 1993, σε περιοδεία στη Βρετανία, ομολόγησε τον φόνο στον τραγουδιστή των Cradle of Filth, Dani Filth, μετά από συναυλία στο Λίβερπουλ· εκείνος νόμισε ότι τον δούλευε.
Στις 10 Αυγούστου 1993 ο Vikernes σκότωσε με 23 μαχαιριές τον Euronymous και οι αρχές άρχισαν να μαζεύουν όποιον είχε σχέση με τη σκηνή. Όταν χτύπησαν την πόρτα του Bård, παραδέχτηκε τα πάντα.
Η δίκη
Τον Φεβρουάριο του 1994 άρχισε η δίκη, με την εισαγγελία να ζητά καταδίκη για προμελετημένη δολοφονία. Ο Bård παραδέχτηκε τον εμπρησμό, αμφισβήτησε όμως την προμελέτη: ήθελε να τον χτυπήσει, όχι να τον σκοτώσει.
Το δικαστήριο δεν δέχτηκε την εκδοχή: τα είκοσι περίπου λεπτά περπάτημα στο δάσος τού έδιναν χρόνο να το σκεφτεί ή να φύγει, άρα είχε πρόθεση. Αναγνώρισε ελαφρυντικά — την ηλικία του, τον έντονο τραυλισμό του, την απόπειρα αυτοκτονίας στα δεκαέξι και το περιβάλλον της σκηνής — αλλά δεν τα έκρινε αρκετά. Στις 25 Φεβρουαρίου 1994 τού επιβλήθηκε ποινή δεκατεσσάρων χρόνων· λίγο αργότερα κατέθεσε ως μάρτυρας στη δίκη του Vikernes.
Τι κάνει τα τελευταία χρόνια
Ο Bård δεν εξέτισε όλη την ποινή: βγήκε με άδεια το 2003, αφού πέρασε εννέα χρόνια και τέσσερις μήνες στη φυλακή, όπου πήρε δύο πτυχία στο Πανεπιστήμιο του Όσλο, ιστορίας θρησκειών και ιστορίας ιδεών. Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1994, όταν εκείνος περίμενε ακόμη τη δίκη.
Ζει σε ένα ήσυχο σπίτι με τη γυναίκα και τα παιδιά του και κάθε πρωί πηγαίνει στη δουλειά του ως logistics manager. Παραμένει ντράμερ, στους Djevel, αλλά αρνείται να ζήσει από τη μουσική: όποιος στηρίζεται στην τέχνη για να πληρώσει το νοίκι γίνεται, λέει, σκλάβος της εμπορικής εκμετάλλευσης. Την πράξη του τη χαρακτηρίζει «senseless», χωρίς νόημα.
Δες επίσης
Δες επίσης: Η Ιστορία των Mayhem: Το Συγκρότημα που Έφτιαξε και Κατέστρεψε τη Black Metal και Varg Vikernes: Πρωτοπόρος της μουσικής black metal και καταδικασμένος εγκληματίας.
