Hourswill – Ensemble | Metal Territory

Χώρα: Πορτογαλία

Είδος: Progressive Metal

🤘 Στήριξε το MetalTerritory

Κυκλοφορία: 19 Μαΐου 2026

Για fans των: Bruce Dickinson, Pain of Salvation, Fates Warning, Warrel Dane

ΚΡΙΤΙΚΗ | Metal Territory

Οι Hourswill επιστρέφουν με το Ensemble, έναν δίσκο που τιμά την παραδοσιακή progressive metal σχολή των ‘80s και ‘90s, με καθαρά φωνητικά, μεγάλες διάρκειες και έντονη μελωδικότητα. Το άλμπουμ ανοίγει με μια 23λεπτη σύνθεση και κλείνει με μια 13λεπτη, δείχνοντας από την αρχή ότι η μπάντα δεν φοβάται τις μεγάλες φόρμες και τις απαιτητικές δομές.

Η φωνή του Leonel Silva είναι το πρώτο στοιχείο που τραβάει την προσοχή. Θυμίζει έντονα τον Bruce Dickinson της solo περιόδου, με πιο χαμηλό, τραχύ και ώριμο τόνο. Σε κομμάτια όπως το “Not Enough” η ερμηνεία του φέρνει στο μυαλό Pain of Salvation, ενώ στο “Unheilvoll” η προσέγγιση είναι καθαρά heavy/prog με έντονη 90s αισθητική. Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι και το πιο άμεσο και πιασάρικο του δίσκου.

Ρίξε μια ματιά και εδώ: PSYCLOPS – Bound to Burn: Melody of the Martyr | Metal Territory

Μουσικά, το Ensemble κινείται ανάμεσα σε μελωδικό prog metal και πιο κλασικές heavy metal γραμμές. Οι κιθάρες προτιμούν καθαρά, μελωδικά riffs αντί για τεχνικές ακροβασίες, τα πλήκτρα χρησιμοποιούνται κυρίως για ατμόσφαιρα, ενώ το rhythm section κρατάει σταθερή βάση χωρίς υπερβολές. Αυτό κάνει τον δίσκο εύκολο στην ακρόαση, αλλά ταυτόχρονα του λείπει λίγη παραπάνω ένταση για να στηρίξει τη μεγάλη διάρκειά του.

Το μεγάλο πρόβλημα του άλμπουμ είναι η υπερβολική του έκταση. Το “Le Radeau de la Méduse” έχει ωραίες στιγμές — ειδικά το πιο σκοτεινό, σχεδόν Opeth‑ικό σημείο στη μέση — αλλά η 23λεπτη διάρκεια δεν δικαιολογείται απόλυτα. Πολλά riffs επαναλαμβάνονται χωρίς να εξελίσσονται, και η σύνθεση θα λειτουργούσε καλύτερα αν ήταν πιο συμπυκνωμένη. Το ίδιο ισχύει και για το “Gehenna”, το οποίο έχει δυνατές στιγμές αλλά κουράζει πριν φτάσει στην κορύφωση.

Μην χάσεις αυτό το άρθρο: Κριτική: Lividus – Scarabaeus – The Progressive Subway

Ανάμεσα στα δύο μεγάλα κομμάτια υπάρχουν πιο σύντομες συνθέσεις, αλλά και αυτές θα μπορούσαν να είναι πιο σφιχτές. Το instrumental “Paso de Cuervo” έχει ωραίες μελωδίες, αλλά δεν δικαιολογεί την ύπαρξή του ως ξεχωριστό κομμάτι. Η πορτογαλική μπαλάντα “O que a Vida me Deu” είναι όμορφη και ιδιαίτερη, αλλά μοιάζει κάπως ξένη μέσα στη συνολική ροή του δίσκου.

Παρά τις αδυναμίες του, το Ensemble έχει δυνατές στιγμές και δείχνει μια μπάντα με πάθος για το είδος. Οι Hourswill τιμούν το κλασικό progressive metal με σεβασμό και μεράκι, και όσοι αγαπούν τη σχολή των Fates Warning και των Pain of Salvation θα βρουν αρκετά να εκτιμήσουν. Με πιο σφιχτή σύνθεση και περισσότερη ποικιλία, η μπάντα μπορεί να φτάσει σε πολύ υψηλότερο επίπεδο.