Χώρα: Η.Π.Α. (Denver, Colorado)
Είδος: Heavy / Epic Doom Metal
Για fans των: Crypt Sermon, Candlemass, Pallbearer, Spirit Adrift.
Οι Αμερικανοί Khemmis επιστρέφουν με το πέμπτο full-length τους, το οποίο φέρει το όνομα της μπάντας, Khemmis Αυτή η κίνηση δεν είναι τυχαία, καθώς σηματοδοτεί την πιο καθοριστική και ραφιναρισμένη δουλειά της καριέρας τους. Αφήνοντας πίσω τις χαοτικές, sludge καταβολές τους, οι Khemmis εστιάζουν πλέον σε ένα πιο καθαρό, μελωδικό και συναισθηματικά φορτισμένο Heavy/Doom Metal. Με την προσθήκη του David Small (Glacial Tomb) στο μπάσο, η μπάντα προσφέρει μια σκοτεινή, μελαγχολική, αλλά άκρως προσβάσιμη σύγχρονη metal εμπειρία που τιμά την παράδοση του επικού Doom.
Tracklist :
- Invocation of the Dreamer (04:46)
- Corpsebloom Garden (04:28)
- Grief’s Reverie (04:26)
- Beneath The Scythe (05:55)
- Gilded Chambers (05:37)
- Tomb Of Roses (05:04)
- Carrion King (06:21)
- Benediction Tones (05:23)
ΚΡΙΤΙΚΗ : Όταν μια μπάντα κυκλοφορεί ομώνυμο (self-titled) δίσκο στο πέμπτο της βήμα, συνήθως θέλει να κάνει μια ξεκάθαρη δήλωση ταυτότητας. Αυτό ακριβώς κάνουν οι Khemmis. Πετάνε από πάνω τους τις πιο ακραίες, sludge “λάσπες” και την υπερβολή των πρώτων χρόνων τους, και μας παραδίδουν το πιο δεμένο, προσεγμένο και άμεσο άλμπουμ τους μέχρι σήμερα.
- Αξίζει να δεις και αυτό: TRIUMPHER – Piercing the Heart of the World | Metal Territory
Ο δίσκος βασίζεται πάρα πολύ στο συναίσθημα και τις μελωδίες. Αν δεν σας άρεσε ποτέ το γνωστό τους δίπολο “καθαρά και brutal φωνητικά”, εδώ ίσως αλλάξετε γνώμη, γιατί χρησιμοποιείται πιο έξυπνα από ποτέ. Τα υπέροχα, γυάλινα καθαρά του Phil Pendergast (με μια έντονη θεατρικότητα που θυμίζει εποχές Dio και Messiah Marcolin) κυριαρχούν, ενώ τα brutal φωνητικά εμφανίζονται μόνο εκεί που απαιτείται για να χτιστεί η σωστή ένταση. Το πρώτο μισό του δίσκου είναι αψεγάδιαστο, με το “Grief’s Reverie” να ισορροπεί τέλεια ανάμεσα στο μελαγχολικό doom και το groove, και το “Beneath the Scythe” να φέρνει στο μυαλό power/melodeath μελωδίες των late 90s. Στο δεύτερο μισό, το σκοτάδι πυκνώνει, με το “Carrion King” να κλέβει την παράσταση ρίχνοντας λίγη… βρώμα από HM-2 πετάλια στις κιθάρες.
- Δες και αυτό το σχετικό άρθρο: Black Sea of Trees – Cult of the Sun
Είναι προφανές πως οι Khemmis περιόρισαν τις αμέτρητες πειραματικές τους επιρροές και επικεντρώθηκαν στην ουσία. Το αποτέλεσμα; Ένα εξαιρετικά ώριμο, συγκινητικό και “πιασάρικο” Heavy/Doom άλμπουμ που μπορεί να μην αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού, αλλά σίγουρα θα μείνει για καιρό στα ηχεία μας.
Social
