Το thrash metal γεννήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, εκεί όπου το punk συναντούσε το heavy metal των Black Sabbath και των Motörhead: ταχύτητα, κοφτερά ριφ, επιθετικότητα. Δεν ήταν ένα κίνημα με μανιφέστο, αλλά μια σειρά δίσκων που βγήκαν μέσα σε λίγα χρόνια, κυρίως στην Καλιφόρνια και στη Γερμανία, και έφτιαξαν σιγά σιγά τους κανόνες του είδους. Πάνω σε αυτές τις ηχογραφήσεις χτίστηκε όλο το extreme metal που ακολούθησε.
Δύο σκηνές τράβηξαν το είδος μπροστά. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι μπάντες του Λος Άντζελες και του Σαν Φρανσίσκο έδωσαν ταχύτητα και οργή, ενώ στη Γερμανία το λεγόμενο teutonic thrash πρόσθεσε βρωμιά, σκοτάδι και μια δόση black metal. Οι δίσκοι που ακολουθούν δεν είναι κατάταξη, αλλά σταθμοί: ο καθένας άνοιξε λίγο περισσότερο τον δρόμο για τον επόμενο.
Τα θεμέλια
Όταν κυκλοφόρησε το «Kill ’Em All» τον Ιούλιο του 1983 από τη Megaforce, οι Metallica έδωσαν στο είδος ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ που έθεσε τον πήχη. Ταχύτητα, κοφτερά ριφ και μια ενέργεια που ερχόταν κατευθείαν από το underground των κλαμπ του Λος Άντζελες έδειξαν ότι το heavy metal μπορούσε να γίνει πολύ πιο γρήγορο και βίαιο.
Λίγο μετά, το «Bonded by Blood» των Exodus έφερε την αγριάδα του Σαν Φρανσίσκο. Ο δίσκος είχε ολοκληρωθεί από το 1984, αλλά βγήκε το 1985 λόγω προβλημάτων με τη δισκογραφική, και έγινε ένα από τα πιο επιδραστικά ντεμπούτα της σκηνής. Από τους Exodus είχε περάσει στους Metallica ο κιθαρίστας Kirk Hammett, που έπαιξε στο «Kill ’Em All».
Από τη Γερμανία, το «Infernal Overkill» των Destruction, τον Μάιο του 1985, έδωσε στο είδος μια πιο βρώμικη, σχεδόν black metal εκδοχή, με ταχύτητα και ατμόσφαιρα που ξέφευγαν από το καθαρό heavy metal.
Η χρονιά που το είδος πήρε ταχύτητα
Το 1986 ήταν η χρονιά-σταθμός. Το «Reign in Blood» των Slayer, σε παραγωγή του Rick Rubin και με κυκλοφορία από τη Def Jam τον Οκτώβριο, όρισε πόσο ακραίο μπορούσε να γίνει το thrash: λιγότερο από μισή ώρα μουσικής, χωρίς κανένα περιθώριο. Θεωρείται ακόμα ένα από τα κορυφαία άλμπουμ του είδους και επηρέασε ολόκληρο το extreme metal.
Τον Νοέμβριο του 1986 οι Kreator έβγαλαν το «Pleasure to Kill» από τη Noise, και το γερμανικό thrash απέκτησε τον πιο βίαιο δίσκο του. Γρήγορο, σκοτεινό και αδίστακτο, έγινε σημείο αναφοράς για ό,τι ακραίο ακολούθησε.
Την ίδια χρονιά, οι Megadeth κυκλοφόρησαν το «Peace Sells… but Who’s Buying?» (Σεπτέμβριος 1986, Capitol). Ο Dave Mustaine έφερε πιο σύνθετες συνθέσεις και τεχνική δεξιοτεχνία, δείχνοντας ότι το thrash μπορούσε να είναι και πολύπλοκο.
Η καθιέρωση
Με το «Among the Living» (Μάρτιος 1987) οι Anthrax έφτασαν στην κορύφωσή τους. Το άλμπουμ είναι αφιερωμένο στον Cliff Burton των Metallica και έδειξε μια μπάντα με χιούμορ, κόμικς και groove, χωρίς να χάσει την επιθετικότητα.
Το «Ignorance» των Sacred Reich (Οκτώβριος 1987, Metal Blade) έφερε πολιτικό στίχο και έναν ήχο κοντά στους Slayer, αλλά με τη δική του ταυτότητα.
Το «The New Order» των Testament (Μάιος 1988) έδειξε μια μπάντα που έπαιρνε το Bay Area thrash και το έκανε πιο μελωδικό και καλογραμμένο, βάζοντάς τους στο Billboard 200.
Την 1η Ιουνίου 1989 οι Sodom έβγαλαν το «Agent Orange» από τη SPV/Steamhammer, ένα άλμπουμ εμπνευσμένο από τον πόλεμο του Βιετνάμ που έδειξε πόσο κοντά αγγίζει το γερμανικό thrash το black metal.
Τον Οκτώβριο του 1989 οι Overkill κυκλοφόρησαν το «The Years of Decay». Με πιο βαριά, doom ατμόσφαιρα και μεγάλη ποικιλία, ήταν η στιγμή που η μπάντα από τη Νέα Υόρκη έδειξε ότι το είδος είχε ακόμα χώρο να μεγαλώσει.
Το κλείσιμο μιας εποχής
Το «Act III» των Death Angel (1990, Geffen) έκλεισε τη μεγάλη περίοδο του είδους. Πιο πολύπλοκο, με ακουστικά περάσματα και επιρροές πέρα από το thrash, έδειξε πού μπορούσε να πάει η σκηνή, λίγο πριν αλλάξουν οι δρόμοι της.
Δίπλα σε αυτούς τους δίσκους, συγκροτήματα όπως οι Coroner, οι Tankard, οι Dark Angel, οι Flotsam and Jetsam και οι Annihilator έβαλαν το δικό τους λιθαράκι. Το old school thrash δεν ήταν ένα άλμπουμ ούτε ένα συγκρότημα: ήταν μια σειρά ηχογραφήσεων που βγήκαν μέσα σε λίγα χρόνια και έμαθαν σε ολόκληρο το metal πόσο γρήγορο, βρώμικο και αληθινό μπορούσε να γίνει.
Δες επίσης
Δες επίσης: το αφιέρωμα στη δισκογραφία των Venom, όσα είπε ο Kyle Thomas των Exhorder και τη δήλωση του Chuck Billy των Testament.
