Το «Loss of Transcendence» αντικατοπτρίζει ενδιαφέρον για δύο μορφές σκέψης που δεν είναι τόσο προφανώς συμβατές: το απόκρυφο extreme metal και η ζοφερή μετα-θεοθανάσιμη πραγματικότητα συγχωνεύονται σε σύντομες και ξεσηκωτικές ωδές των διαφωτισμένων. Όλο αυτό είναι φυσικά μια σημαντική δικαιολογία για να παρελάσει το ενδιαφέρον για τις πάντα εύπλαστες δυνάμεις του extreme metal των 80’s, όπου βρίσκουμε το fusion του συγκροτήματος σε πλήρη αρμονία με τις προ-ιδεαλιστικές καταστάσεις του black, death και thrash metal, όταν το καθένα άνθιζε πιο κοντά στις ρίζες του και διασταυρωνόταν με άγριους, ανεμπόδιστους τρόπους.
Οι The Great Observer σχηματίστηκαν γύρω στο 2021 από τον κιθαρίστα/τραγουδιστή Daniele Z. (πρώην Night Gaunt) και τον ντράμερ/τραγουδιστή Luca E. (πρώην Demonomancy), χωρίς συγκεκριμένο υποείδος ή ιδέα στο μυαλό τους. Δούλευαν τις πρώτες ιδέες τους στο δωμάτιο πρόβας για τουλάχιστον έναν-δύο χρόνο. Το στυλ που αναπτύχθηκε ενδιάμεσα αντλεί από το early extreme thrash όπως οι πρώιμοι Mortuary Drape, Slaughter (Καναδάς) και γενικότερα ένα late 80’s thrashing black/death metal fusion.
Αφού προστέθηκαν ο μπασίστας Claudio S. (Vultures Vengeance) και ο κιθαρίστας Matteo A. το 2023, άρχισαν να δουλεύουν αυτό που θα γινόταν το «Loss of Transcendence». Αν και δεν έχουν βγάλει μικρές κυκλοφορίες στο ενδιάμεσο, είναι δίκαιο να πούμε ότι τα βιογραφικά τους δίνουν καλή εικόνα για το τι είναι το ντεμπούτο τους: ένα extreme metal δίσκος με στενούς δεσμούς με την σκοτεινή και ακραία πλευρά του heavy metal μετά τα μέσα των 80’s.
Παρόλο που οι The Great Observer περνούν τον χρόνο τους ξεφυλλίζοντας σουρεαλιστικές πράξεις proto-death 3-4 λεπτών με σχεδόν πρωτόγονη φόρμα, οι στίχοι τους είναι πολύ λιγότερο άμεσοι από τα riff τους. Βρίσκουμε τους στίχους του κουαρτέτου θεματολογικά γύρω από δυτική φιλοσοφία, ανάμεσα στην αρχαιοελληνική πολυπλοκότητα και ερμηνείες του υπαρξισμού από τον 19ο και 20ό αιώνα.
Ο τρόπος που εγώ ερμηνεύω το θέμα του «Loss of Transcendence» προέρχεται από παλιές σκέψεις για την επίδραση της θρησκείας στη δυτική κοινωνία, από τις πρώτες κριτικές για την ικανότητα του ανθρώπου να αντιλαμβάνεται τη θεότητα (ή «τους θεούς») μέχρι τις νιτσεϊκές παρατηρήσεις, όπου η κατάρρευση της δημοφιλούς πίστης στον Χριστιανισμό σήμανε την αποσταθεροποίηση των ηθικών θεμελίων, της ιεραρχικής δομής και της συνολικής ταυτότητας του δυτικού κόσμου. Αυτό θα πρέπει τουλάχιστον να κάνει «κλικ» σε όσους έχουν κάνει πάνω από δύο-τρία μαθήματα φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο, αλλά δεν δείχνει πλήρως τη στάση και την οπτική του συγκροτήματος – κατά την εκτίμησή μου, πρόκειται για μια μετα-καταστροφική εικόνα. Χωρίς το φύλλο στίχων στο χέρι, όλα είναι εικασίες.
Φυσικά, η στάση των The Great Observer, με το 80’s heavy metal σπρώξιμο και καυχησιάρικο ύφος, φαίνεται από την αρχή. Το εναρκτήριο και ομώνυμο κομμάτι («The Great Observer») έχει παρόμοια σημεία ηχητικής έμπνευσης και ενέργειας με το ελληνικό συγκρότημα Eleventh Ray. Δημιουργείται ένα συνεκτικό νήμα ανάμεσα στο κρουστικό στυλ του early extreme metal (και στις δύο περιπτώσεις, η μετάβαση Hellhammer προς Celtic Frost) και καθαρού thrash metal, με ηχητικά μαυρισμένα death metal φωνητικά να οδηγούν την επίθεση.
Αυτό το εναρκτήριο μπήκε μπροστά για καλό λόγο, γιατί η πρωτόγονη σφαλιάρα της δουλειάς τους παρουσιάζεται μέσα από ένα κομμάτι με το όνομα του συγκροτήματος, που αντιπροσωπεύει την κύρια πρόθεση τους με απλά λόγια. Το επόμενο/σίνγκλ «Sentenced at High Noon» (δείτε επίσης: «The Weight of Being Free») ενισχύει αυτό το αποτέλεσμα, θυμίζοντας μια ενισχυμένη εκδοχή death metal εμπνευσμένου από το ‘To Mega Therion’ στα τέλη 80’s/αρχές 90’s, όπως οι Pentacle.
- Σχετικό άρθρο που αξίζει: Κριτική Six Feet Under – Next to Die | Metal Territory
Αμέτρητα φωνητικά layers τροφοδοτούν τόσο τα κύρια φωνητικά όσο και τα συχνά δεύτερα/συνοδευτικά, με αποτέλεσμα το κύριο χαρακτηριστικό των The Great Observer να γίνονται τα φωνητικά τους, πέρα από το ενδιαφέρον τους για αυτό που θα περιέγραφα γενικά ως death metal των 80’s. Τα μέσα-άλμπουμ κομμάτια «Herald of Thorns» και ιδιαίτερα η κορυφή του «How Far the Faithless Will Venture» θυμίζουν σχεδόν μια Deceased-ική εκδοχή verbose death metal φωνητικών, ριζωμένων σε δομές του πιο πρώιμου ή «επιικού» speed metal. Βρήκα αυτό το στοιχείο κάπως υπερβολικό, σε σημείο που κάποιες καλύτερες κιθαριστικές ιδέες χάθηκαν κάτω από το θέαμα, αλλά για να είμαι δίκαιος, δεν λειτουργούν όλα τα riff εδώ ως κεντρικά. Τα καλύτερα σημεία του «Loss of Transcendence» ήταν αυτά που αγκαλιάζανε αυτό το υπερβολικό φωνητικό χτύπημα ενώ ταυτόχρονα τέντωναν τις δυνατότητες του υποείδους τους προς όφελος του riff, όπως το Zemial-ικό καθαρό heavy metal βήμα του «At the Summit of Consciousness» ή το συνεχώς μεταβαλλόμενο death metal τρέμουλο του «Impervious Creation».
- Ρίξε μια ματιά και εδώ: Κριτική: «Death Beyond» από τους Whipworm | Metal Territory
Η παραγωγή που εφαρμόστηκε στο «Loss of Transcendence» είναι σωστά απόκρυφη αλλά ως επί το πλείστον καθαρή για το black/death/thrash στυλ. Το συγκρότημα δεν πρέπει να θεωρηθεί απλό throwback, γιατί «σύγχρονες» κιθαριστικές τεχνικές και ατμόσφαιρα μπαίνουν σε μερικά κομμάτια, κυρίως στις βάρβαρες παρεκτροπές του «The Great Observer» και του κλείσιμο/ομώνυμου «Loss of Transcendence». Επίσης, το εξώφυλλο από τον μπασίστα Claudio είναι εξαιρετικό στην απόδοση του θέματος, χωρίς να προσποιείται εύκολα retro πόντους με τις πρόχειρες γραφικές τάσεις του underground των τέλη 80’s. Αντίθετα, δίνει έναν ολόκληρο κόσμο για να περιπλανηθεί το μάτι όσο ακούς.
Το μόνο πραγματικό παράπονο που έχω με αυτόν τον δίσκο είναι ότι η ορμή του σπάνια πέφτει, προσφέροντας λίγη ανάσα από το ασταμάτητο heavy metal και punk καλπάζον βάδισμα. Ίσως θα ήταν καλύτερο να υπήρχε κάτι παραπάνω από ένα-δύο σύντομα interludes.
Το «Loss of Transcendence» είναι μια καλά στοχασμένη και εξαιρετικά στυλιζαρισμένη κυκλοφορία που προσφέρει πολλές κεφαλοκρούστες ανθεμικές στιγμές μέσα στο ορμητικό heavy metal βήμα του. Το φωναχτό, γαβγιστό και riff-μπροστά ταξίδι των The Great Observer έρχεται μέσα σε μια αξιέπαινη παράδοση, καθώς προσπαθούν να μεγαλώσουν την επίδραση του early extreme metal σε μεγαλύτερο φόρουμ – τραγούδια για να συσπειρώσουν όσους διαφωνούν, ενώ συνεχίζουν να υψώνουν τις γροθιές τους μέσα στην αίθουσα.
Διαφορετικά, θα τονίσω ότι το άλμπουμ πιθανότατα θα αρέσει σε fans του heavy metal των 80’s καθώς και των πρώιμων μορφών extreme metal που ακόμα στηρίζονται στη δυναμική του thrash.
